کشت ماهی شیربت (Arabibarbus grypus) با کپور معمولی (Cyprinus carpio) و کپور علفخوار (Ctenopharyngodon idella) و بررسی کارایی غذایی با جیره اختصاصی پیشنهادی

نویسندگان

1 دانشگاه تهران

2 پژوهشگاه فضایی ایران

3 دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

doi
چکیده

در بررسی کارایی تعذیه ماهی شیربت ( Arabibarbus grypus ) با استفاده از جیره­ رایج کپورمعمولی و جیره اختصاصی پیشنهادی و همچنین بررسی کشت تک ­گونه ­ای و توأم در عملکردهای همزیستی آن در کنار گونه ‌‌های پرورشی اصلی دیگر (کپور معمولی و کپور علفخوار)، بخش اول بررسی کشت توأم و نحوه همزیستی و رقابت این ماهی در رشد و کارایی خوراک یکسان با دو گونه اصلی تغذیه کننده در استخر‌های پرورشی بود؛ که شامل ۱ گروه شاهد، ۲ گروه شاهد مثبت، ۱ گروه شاهد منفی و ۳ تیمار با تغذیه جیره رایج کپور معمولی در ایران بوده است. بخش دوم جیره‌ پیشنهادی که به‌طور اختصاصی برای کشت تک‌گونه ماهی شیربت طراحی شده بود (پروتئین 30 درصد، چربی 8/5 درصد و...)، با ۱ گروه شاهد و ۱ تیمار بررسی شد. ماهی­ها به‌مدت 6 هفته مورد تغذیه و بررسی قرار گرفتند. در پرورش توأم با جیره ماهی کپور معمولی، ماهی­ های شیربت در تمام گروه ­ها نرخ رشد بهتری داشتند. بهترین ضریب ‌تبدیل غذایی در گروه شاهد 1 (کپور معمولی) (05/0 ± 19/1) مشاهده شد. بررسی جیره پیشنهادی اختصاصی ماهی شیربت نسبت به تغذیه با جیره کپور معمولی، از ضریب تبدیل بهتری برخوردار بود و میانگین نرخ رشد روزانه ماهی ­ها 0/8 ± 1/97 گرم در روز، ضریب تبدیل غذایی ( FCR ) 0/10 ± 1/21 و وزن نهایی 0/46 ± 140/3گرم بود. بررسی نتایج رابطه طول-وزن ماهی شیربت نشان داد که جیره­ پیشنهادی اختصاصی عملکرد بهتر نسبت به گروه شاهد داشتند و رشد از آلومتریک منفی به سمت ایزومتریک مثبت حرکت کرده است. نتایج نشان دادند که ماهی شیربت از نظر کارایی­ های خوراک در سیستم­ پرورش عملکرد مناسبی داشت.