تعیین تأثیر مداخله آموزش سلامت مبتنی بر نظریه رفتار برنامهریزی شده به منظور ارتقاء فعالیت جسمانی در زنان رابط مراکز بهداشتی درمانی شهرستان شوشتر
نویسندگان
1 دکترای فیزیوتراپی و توانبخشی، استادیار گروه بهداشت عمومی، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی بر مؤثر سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
2 استادیار، گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش بهداشت، مرکز تحقیقات بهداشت عوامل اجتماعی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
4 دکترای تخصصی آموزش بهداشت، مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران.
5 دکترای تخصصی آموزش بهداشت، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی بر مؤثر سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2016.8189چکیده
مقدمه: فعالیت بدنی به عنوان جزء کلیدی سبک زندگی سالم در زنان، کمتر از حد لازم است. مداخلات آموزشی سلامت، مبتنی بر نظریه رفتار برنامهریزی شده در ارتقاء این رفتار مؤثر است. مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر مداخله آموزش سلامت مبتنی بر نظریه رفتار برنامهریزی شده به منظور ارتقاء فعالیت جسمانی در زنان رابط مراکز بهداشتی درمانی شهرستان شوشتر انجام شد. روشکار: این مطالعه مداخلهای در سال 1394 بر روی 110 نفر از رابطین بهداشتی مراکز بهداشتی درمانی شهرستان شوشتر انجام شد. افراد به روش تصادفی در دو گروه آزمون و کنترل تقسیم شدند. دادهها توسط پرسشنامه جمعیتشناختی، پرسشنامه نظریه رفتار برنامهریزی شده، مقیاس بینالمللی فعالیتبدنی و آزمون ضربان قلب (توسط دستگاه Polar) گردآوری شد. مداخله شامل سه جلسه آموزشی مبتنی بر سازههای نظریه و یک برنامه سه ماهه فعالیتبدنی بود. تجزیه و تحلیل دادهها توسط نرمافزار آماری SPSS (نسخه 19) انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد. یافتهها: اجرای برنامه آموزشی نظریهمحور باعث ارتقاء سازههای نگرش نسبت به رفتار، ادراک کنترل رفتاری، قصد، فعالیتبدنی و کاهش شاخص هزینه فیزیولوژی در گروه آزمون در 3 ماه پس از مداخله شد (05/0p<). اما در گروه کنترل هیچ تغییر معناداری وجود نداشت (05/0<p). همچنین بعد از مداخله، سازه هنجارهای انتزاعی در دو گروه، تفاوت معناداری نداشت (05/0<p). نتیجهگیری: مداخله آموزشی مبتنی بر نظریه رفتار برنامهریزی شده باعث ارتقاء فعالیتبدنی و کاهش شاخص هزینه فیزیولوژی در رابطین بهداشتی میشود. همچنین طراحی و ارزشیابی برنامههای آموزشی نظریهمحور در زمینه افزایش رفتارهای بهداشتی در این گروه هدف ضروری است.