ارزیابی توانمندی محیطی برای توسعه پایدار گردشگری در شهرستان نیشابور
نویسندگان
1 گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشکده علوم جغرافیا و برنامه ریزی، دانشگاه اصفهان، ایران
2 گروه برنامه ریزی روستایی، دانشکده علوم جغرافیا، دانشگاه اصفهان، اصفهان
3 گروه برنامه ریزی روستایی، دانشکده ادبیات، دانشگاه پیام نور نیشابور، نیشابور
doi
10.22080/jtpd.2020.18741.3283چکیده
امروز صنعت توریسم مشروط بر اینکه نظاممند، دانش محور و دوستدار محیط باشد، میتواند به عنوان یکی از متنوعترین و کمهزینهترین بخشهای اقتصادی در دستیابی به توسعه پایدار مناطق ایفای نقش کند. این مطالعه بر آن است تا با بهرهگیری از ارزیابی توان محیط، مناسبترین مکانها برای توسعه گردشگری در شهرستان نیشابور را شناسایی کند. در این تحقیق توان محیطی سرزمین با استفاده از روش تجزیه و تحلیل سیستمی مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج تحقیق گویای آن است که 84/1259 کیلومتر (معادل 11/14 درصد) از منطقه جهت توسعه توریسم گسترده قابل استفاده است. این بخش بصورت پراکنده در قسمت شمال، شرق و جنوب شهرستان نیشابور توزیع شده است. این در حالی است که توان توسعه توریسم متمرکز نیز در قسمتهایی از شمال، جنوب و شرق شهرستان وجود دارد. همچنین نتایج بررسی وضعیت پایداری شهرستان برای نیل به یک گردشگری پایدار که با بهرهگیری از مدل DPSIR انجام شد، نشان میدهد شهرستان نیشابور اگر چه در زمینه شاخصهای اجتماعی در مجموع در وضعیت نسبتاً پایداری قرار دارد اما از لحاظ شاخصهای اقتصادی و محیطی عمدتاً در وضعیت ناپایدار است که طبعا در فرآیند توسعه گردشگری بایستی مورد توجه تصمیمگیران و برنامهریزان قرار گیرد.