عملکرد جنسی زنان مبتلا به پرولاپس دستگاه تناسلی قبل و پس از اعمال جراحی کولپورافی قدامی خلفی

نویسندگان

1 مربی گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایران.

2 مربی گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایران.

3 مربی گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایران.

4 استادیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2016.8018
چکیده

مقدمه: اختلال عملکرد جنسی یک مشکل شایع در زنانی است که پرولاپس اعضای لگنی دارند که کیفیت زندگی و رابطه زناشویی آن‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد. لذا مطالعه حاضر با هدف ارزیابی عملکرد جنسی زنان مبتلا به پرولاپس دستگاه تناسلی قبل و پس از اعمال جراحی کولپورافی قدامی خلفی انجام شد. روش‌کار: این مطالعه توصیفی مقایسه‌ای از آذر 1393 تا آذر 1394 بر روی 105 زن مبتلا به پرولاپس اعضاء لگن مراجعه‌کننده به درمانگاه زنان شهید مفتح شهر یاسوج انجام شد. داده‌ها به‌وسیله پرسشنامه فردی و پرسشنامه استاندارد FSFI قبل و سه ماه پس از جراحی گردآوری شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 18) و آزمون‌های کولموگروف اسمیروف، تی زوجی، کای دو و آزمون رگرسیون انجام شد. میزان p‌ کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: میانگین امتیاز عملکرد جنسی 3 ماه پس از عمل جراحی کولپورافی با قبل از جراحی اختلاف معنی‌داری نداشت (05/0p>)، ولی میانگین امتیاز رضایت جنسی 3 ماه پس از عمل جراحی کاهش معنی‌داری نشان داد (003/0=p). میانگین امتیاز حیطه‌های برانگیختگی جنس، ارگاسم و درد تفاوت معنی‌داری با قبل از عمل جراحی نداشت (05/0p>) و حیطه‌های میل جنسی و مرطوب شدن واژن به طور معنی‌داری کاهش یافت (05/0p>). نتیجه‌گیری: اگرچه عمل جراحی از جمله کولپورافی، درمان انتخابی و مناسب جهت درمان پرولاپس اعضاء لگنی می‌باشد و می‌تواند باعث بهبود علائم پرولاپس شود، اما بر عملکرد جنسی تأثیری ندارد و رضایت جنسی را کاهش می‌دهد.