میراث فرهنگی و مولفههای اثرگذار بر بازگشت مجدد گردشگران به مقصد (مطالعهی موردی: بافت تاریخی ساری
نویسندگان
1 دانشیار گروه جهانگردی دانشگاه مازندران
2 موسسه غیر انتفاعی مازیار
doi
10.22080/jtpd.2020.18265.3235چکیده
پژوهش حاضر با هدف واکاوی مولفههای اثرگذار بر وفاداری گردشگران نسبت به جاذبههای میراث بافت کهن ساری انجام شده است. این پژوهش از نوع توصیفی – تحلیلی و مبتنی بر مطالعات اسنادی و میدانی است. توزیع پرسشنامه و گردآوری آراء 360 گردشگر بازدیدکننده، بخش میدانی پژوهش را شامل میشود. در این پژوهش مولفههایی همچون ظرفیتهای میراث، عملکرد مدیریتی و زیرساختهای گردشگری بررسی شده است. روایی پرسشنامه از سوی چند نفر از اساتید دانشگاهی و پایایی ابزار نیز با محاسبهی آلفای کرونباخ (.952) تأیید شده است. برای پردازش دادهها از نرمافزار آماری SPSS و برای تحلیل دادهها نیز با توجه اهداف پژوهش و ماهیت دادهها از آزمونهای تیتک نمونهای، من ویتنی و رگرسیون خطی استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان میدهند که ظرفیتهای میراث فرهنگی مقصد اثرگذارترین عامل بر متغیر وفاداری است که میتوان این نتایج را با تعدد، تنوع و قدمت جاذبههای میراث مرتبط است. رفتار محترمانه ساکنین با گردشگران نیز از عوامل اثرگذار بر وفاداری گردشگران محسوب میشود. بر اساس سایر نتایج ارتقاء وضعیت زیرساختهای منطقه نیز در توسعه گردشگری میراث فرهنگی و فراخور آن افزایش میزان وفاداری اثرگذار خواهد بود.