فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف:بیماری پارکینسون یکی از شایع ‌ترین بیماری ‌های دستگاه عصبی مرکزی است که متمرکز بر گروه سنی سالمندان است و بر کیفیت زندگی بیماران تأثیر می‌گذارد. بنابراین پیدا کردن راهی برای کاهش عوارض این بیماری ضروری به نظر می ‌رسد. تأثیر خنده بر بهبود بسیاری از بیماری ‌ها به اثبات رسیده است. هدف این تحقیق تأثیر تمرینات یوگای خنده بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به پارکینسون است.روش بررسی:تعداد 24 زن مبتلا به بیماری پارکینسون (مرحله 3-1 بر اساس مقیاس یان و یاهر) به صورت هدفمند و داوطلبانه انتخاب و سپس به صورت تصادفی در دو گروه تجربی (انحراف معیار± میانگین، سن 6/8±52/6 سال، وزن 7/8±61/1 کیلوگرم، قد 4/3±157/8 سانتی متر) و کنترل (سن 6/7±55/5 سال، وزن 6/8±67 کیلوگرم، قد 5/5±158/4 سانتی متر)  قرار گرفتند. گروه تجربی علاوه بر درمان‌ های دارویی به مدت 8 هفته، هر هفته 3 جلسه 45 دقیقه ای به انجام فعالیت یوگای خنده پرداختند. در حالی که بیماران گروه کنترل در این مدت جز درمان ‌های داروی، هیچ فعالیت بدنی مؤثری را انجام ندادند. کیفیت زندگی بیماران با استفاده از پرسشنامه کیفیت زندگی بیماران پارکینسون (Parkinson Disease Quality of Life; PDQL) قبل و بعد از هشت هفته مورد ارزیابی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ­ها با استفاده از روش آنالیز واریانس با اندازه ­های تکراری و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح خطای پنج درصد و با استفاده از نسخه­ی 22 نرم­افزار SPSS انجام شد.یافته ها:بررسی و تحلیل داده ­ها نشان داد که در بیماران گروه تجربی، پس از اجرای مداخله میانگین امتیاز کیفیت زندگی به طور معناداری افزایش داشت (0/001>p) ولی در گروه کنترل میانگین امتیاز بیماران ر پس ­آزمون نسبت به پیش ­آزمون به طور معناداری کمتر بود (0/007=p). همچنین پس از اجرای مداخله میانگین امتیاز کیفیت زندگی بیماران گروه تجربی نسبت به گروه کنترل به طور معناداری بیشتر بود (0/001>p) در حالی که قبل مداخله بین این دو گروه تفاوت معنادار وجود نداشت (0/863=p).نتیجه گیری:از یافته‌ های این تحقیق می ‌توان نتیجه گرفت که تمرینات یوگای خنده تأثیر مثبتی بر بهبود کیفیت زندگی دارد، بنابراین یوگای خنده به عنوان یک روش مفید برای این گروه از بیماران توصیه می ‌شود.