فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در نقشه‌برداری زمینی برای تهیۀ کاداستر مناطق شهری، با دستگاه گیرندۀ متحرک، قطعات املاک طبق قانون جامع حد‌نگار، تعیین مختصات می‌شود. سپس، نقشۀ کاداستر تهیه شده و بعد از تثبیت، سند صادر می‏شود. تهیۀ این نقشه‏ها به دلیل مشکلاتی مانند اختلاف‌های ملکی، مسائل قومی و فرهنگی، مناطق صعب‏العبور و خطرناک که مراجعۀ مستقیم به محل ملک وجود ندارد، مشکلات فراوانی دارد. بنابراین، تحقیق حاضر با هدف مقایسۀ روش فتوگرامتری پهپادی با نقشه‏برداری زمینی انجام شد. تصویربرداری توسط پهپاد Phantom4 از بافت مسکونی به مساحت 12‌ هزار مترمربع با ارتفاع پرواز 80 متر با پوشش طولی و عرضی 80 درصد انجام شد، طراحی و تعیین مختصات نقاط کنترل شامل 12نقطه توسط گیرندۀ متحرک GNSS/RTK با استفاده از شبکۀ شمیم صورت گرفت. مثلث‌بندی و محاسبات فتوگرامتری در محیط نرم‌افزار Agisoft، عملیات تبدیل و تعیین مختصات گوشه‏ها در Leica و ویرایش‏های بعدی در Bentley انجام شد. طول‏های املاک به روش فتوگرامتری پهپاد با طول‏های سندی استخراج‌شده از بانک جامع کاداستر با استفاده از آزمون T بررسی و اختلاف معناداری نداشتند. همچنین از نظر دقت، زمان و هزینه با هم مقایسه شدند. نتایج نشان داد روش پهپاد فتوگرامتری با توجه به میزان خطا برای نقاط کنترل (RMSE: X=3.51,Y=4.94, Z=0.60cm) و نقاط چک (RMSE: X=3.87 ,Y=5.75 Z=2.38cm) دقت لازم برای تهیۀ نقشۀ 1:500 را دارد. همچنین، هزینۀ فتوگرامتری پهپاد 25 درصد هزینۀ برداشت زمینی و زمان صرف‌شده در فتوگرامتری پهپاد 31 درصد زمان برداشت زمینی بود. براساس نتایج روش فتوگرامتری پهپاد در خصوص هزینه و زمان هم نسبت به روش زمینی به‌صرفه بود.