بررسی نقطه‌نظرات اعضاء انجمن شنوایی‌شناسان ایران در رابطه با استفاده بالینی از الکتروکوکلئوگرافی در ‏تشخیص و درمان بیماری من‌یر

نویسندگان

1 مربی گروه شنوایی‌شناسی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان،‎ ‎ایران

2 مربی گروه شنوایی‌شناسی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان،‎ ‎ایران

3 مربی گروه شنوایی‌شناسی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان،‎ ‎ایران

4 استادیار گروه شنوایی‌شناسی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، ‎ ‎زاهدان،‎ ‎ایران

5 مربی گروه شنوایی‌شناسی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان،‎ ‎ایران

doi
10.22038/jpsr.2021.47933.2103
چکیده

هدف: الکتروکوکلئوگرافی یکی از آزمون ‌های الکتروفیزیولوژیکی است که به منظور تشخیص بیماری من‌یر مورد استفاده قرار می‌گیرد. هدف از انجام مطالعه حاضر بررسی نظرات اعضا انجمن شنوایی‌شناسان ایران در رابطه با استفاده بالینی از الکتروکوکلئوگرافی در زمینه تشخیص و درمان بیماری من‌یر است. روش بررسی: در این مطالعه به منظور جمع‌آوری اطلاعات از یک نظرسنجی 16 آیتمی استفاده شد. نظرسنجی مورد نظر برای 600 نفر از اعضاء انجمن شنوایی‌شناسان ایران از طریق مصاحبه رودررو توزیع شد. در مجموع 267 نفر از افراد به طور کامل به نظرسنجی مورد نظر پاسخ دادند. یافته ‌ها: در موارد مشکوک به من‌یر یک طرفه، 71% از شرکت کنندگان در مطالعه حاضر به طور معمول از الکتروکوکلئوگرافی استفاده می‌ کردند.برای ثبت پاسخ، غالب افراد شرکت کننده از محرک کلیک و الکترودهای کانال استفاده می‌ کردند. به باور 32% از افراد شرکت‌ کننده قبل از هرگونه مداخله درمانی تهاجمی حتما باید نتایج الکتروکوکلئوگرافی ناهنجار باشد. غالب افراد (58%) بر این باور بودند که نتایج الکتروکوکلئوگرافی با توجه به وضعیت بیماری تغییر می ‌یابد، اما تنها 32% معتقد بودند که برگشت نتایج الکتروکوکلئوگرافی به حالت هنجار نشان ‌دهنده بهبود بیماری است. تنها 7% از افراد گزارش کردند که به دلیل تغییرپذیری زیاد نتایج الکتروکوکلئوگرافی و عدم ارتباط مناسب آن با علائم بیماری، آزمون را انجام نمی ‌دهند. نتیجه ‌گیری: با توجه به نتایج حاصله اکثریت شنوایی‌شناسان شرکت‌ کننده در مطالعه حاضر از آزمون الکتروکوکلئوگرافی برای تشخیص و مدیریت بیماری من‌یر استفاده می‌کنند و عمده این افراد معتقد هستند که می‌ توان از تاریخچه ‌گیری در کنار آزمون الکتروکوکلئوگرافی برای کمک به تشخیص بیماری استفاده نمود. همچنین بر اساس نظر غالب افراد شرکت کننده در مطالعه، نبود دوره‌های آموزشی کافی می‌تواند منجر به محدود شدن کاربرد بالینی آزمون شود.