ارزیابی فنی و اقتصادی سیستم فوتوولتائیک برای روستای دور افتاده در یزد
نویسندگان
1 گروه مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور، دزفول، ایران
2 گروه مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور، دزفول، ایران
3 گروه مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول، دزفول، ایران
4 گروه مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول
5 گروه مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور، دزفول،ایران
doi
10.22034/jrenew.2026.231716چکیده
طی سالهای اخیر، نگرانی جامعه بشری نسبت به پدیدهی گرمایش زمین و آلودگیهای ناشی از مصرف بالای سوختهای فسیلی برای تولید انرژی پایدار، افزایش یافته است. هدف این مقاله، ارزیابی فنی و اقتصادی تولید برق توسط پنل خورشیدی در مناطق دور افتادهای است که دسترسی به سیستم برق سراسری ندارند و یا با مشکلاتی نظیر قطعی پیاپی برق روبهرو هستند. همچنین به بررسی عوامل موثر بر هزینههای طراحی، اجرا و تعمیر و نگهداری سیستم فتوولتائیک میپردازیم و از نظر آلایندگی محیط زیستی مقایسهای با سیستمهای تولید برق نیروگاهی انجام میشود. نتایج نشان میدهند که تولید انرژی تحت تأثیر عوامل مختلفی مانند شرایط جوی و دما قرار دارد، بهطوریکه در ماههای ابری (ژانویه و دسامبر) بیشترین مصرف و کمترین تولید انرژی مشاهده میشود. بازدهی سیستم در تابستان به حداکثر خود میرسد و در شرایط استاندارد، بازدهی فتوولتائیک 56/16% است. میزان انرژی تولیدی سالانه برابر با 3170 کیلووات ساعت بوده که 2929 کیلووات ساعت آن مصرف و 141 کیلووات ساعت هدر میرود. همچنین، برآورد انتشار گازهای گلخانهای نشان میدهد که استفاده از سیستم فتوولتائیک معادل صرفهجویی در انتشار 7/1 تن دیاکسید کربن از سوخت گاز طبیعی و 18 تن از سوخت بنزین است. هزینههای مربوط به خرید تجهیزات و نگهداری سیستم نیز مورد بررسی قرار گرفته و به صرفه بودن اقتصادی و زیستمحیطی این سیستمها ارزیابی شده است.