ارزیابی کیفیت زیست محیطی مدارس متوسطه استانهای کویری ایران با استفاده از شاخصهای BREEAM و LEED
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه معماری، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران.
2 استادیار، گروه معماری، دانشگاه شهاب دانش، قم، ایران.
3 استادیار، گروه معماری، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران.
doi
10.22034/jgeoq.2024.196183چکیده
با وقوع انقلاب صنعتی، پیامدهای منفی زیست محیطی در جهان اتفاق افتاد که ناشی از عدم توجه صحیح توسعه اقتصادی و تأثیر آن بر محیط زیستِ طبیعی بود. فعالیتهای ساخت و ساز بخش قابل توجهی از انرژی، منابع معدنی، آب و منابع دیگر جهان را مصرف و همچنین درصد قابل توجهی از انتشار دی اکسید کربن، تولید زباله جامد و آلودگی آب دنیا را بوجود میآورند. در این بین معماران بدنبال راهکارهای جدید طراحی و ساخت بر اساس اصول پایداری زیست محیطی و حفاظت از انرژی بودند. استانداردهای بینالمللی در کشورهای مختلف بر اساس این اصول تدوین شدهاند که از آن جمله میتوان به استاندارد LEED به معنای راهنمای طراحی و محیطی انرژی و BREEAM استاندارد ارزیابی کیفیت محیطزیستی ساختمان اشاره کرد. هدف پژوهش تبیین شاخصهای بهسازی مدارس با تاکید بر استانداردهای ارزیابی کیفیت زیست محیطی در مدارس دوره دوم متوسطه استانهای کویری ایران میباشد. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی ست که اطلاعات به روش میدانی و بهرهگیری از مصاحبه با صاحبنظران گردآوری شده است. نتایج و یافتهها نشان میدهد، ضریب تاثیر ضایعات، مصالح و منابع، آلودگی، مدیریت، حمل و نقل و کارایی آب بعنوان شاخص های بهسازی مدارس مثبت و معنیدار است. همچنین بر مبنای تحلیل عاملی اکتشافی مشخص شد شاخصهایBREEAM و LEED برای بررسی بهسازی مدارس مناسب و مطلوب هستند.
