بررسی تاثیر مواد تغییر فاز دهنده دردیوار ترومب بر میزان بهرهوری انرژی ساختمان (مورد پژوهی: ساختمان بانک تجارت شبعه دانشگاه زنجان- اقلیم سرد و خشک)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
2 استادیار، گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
3 استادیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین، ایران
4 مربی،گروه معماری و شهرسازی، دانشگاه فنی و حرفهای، تهران، ایران
doi
10.22034/jrenew.2026.233278چکیده
امروزه استفاده از انرژی خورشید، یکی از راهکارهای کاهش مصرف انرژی ساختمانها است. از شیوههای کاربردی در این زمینه، استفاده از دیوارهای ترومب است. هدف از انجام این پژوهش تعیین راهکار بهبود عملکرد حرارتی دیوار ترومب، آسایش حرارتی فضای داخلی ساختمان و کاهش بار سرمایش و گرمایش در تمام فصول، با استفاده از مواد تغییر فاز دهنده است. روش انجام این پژوهش شبه تجربی با استفاده از شبیهسازی یک پروژه واقعی، در محیط نرم افزار دیزاین بیلدر، بر روی دو نوع دیوار ترومب سنتی و با مواد تغییر فاز دهنده، یک نمونه واقعی در اقلیم سرد وخشک بوده است. از بررسیهای صورت گرفته میتوان دریافت که دیوار بتنی به ضخامت 3۰ سانتی متر با مقاومت حرارتی 65/۰ با زمان تاخیر 7 ساعت و 12 دقیقه، بهترین نوع دیوار ترومب سنتی است؛ که مصرف گرمایش، سرمایش و انرژی اولیه را به ترتیب به میزان حدود 2۰، 14 و 8 درصد کاهش میدهد. در دیوار ترومب ترکیبی، با مواد تغییر فاز دهنده میتوان میزان گرمایش، سرمایش و انرژی اولیه را به ترتیب 51، 11 و 15 درصد کاهش داد. این نتیجه به کارایی بالای مواد تغییرفازدهنده در دیوار ترومب در کاهش بار گرمایشی اشاره دارد. استفاده از مواد تغییر فاز دهنده میتواند آسایش حرارتی فضای داخلی ساختمان را بهبود میبخشد و مصرف انرژی را در مقایسه با دیوار ترومب سنتی در تمام سال کاهش میدهد.