شیوع حاملگی خارج رحمی در ایران: یک مطالعه مرور سیستماتیک و متاآنالیز

نویسندگان

1 دکترای اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات علوم رفتاری و اجتماعی در سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران.

2 دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران.

3 دانشجوی دکترای بهداشت باروری، ‌کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران.

4 دانشیار گروه بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران.

5 دانشجوی دکترای بهداشت باروری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2016.7727
چکیده

مقدمه: حاملگی خارج رحمی، شایع‌ترین علت مرگ و میر مادران در سه ماهه اول بارداری است. میزان مرگ و میر ناشی از این عارضه، حدود 10 برابر زایمان واژینال و 5 برابر القاء سقط است. احتمال موفقیت در بارداری بعدی نیز کاهش می‌یابد، همچنین این عارضه اثر منفی بر روی وضعیت روانی مادر دارد و میزان شیوع آن در کشورهای مختلف متفاوت است. این مطالعه سیستماتیک و متاآنالیز با هدف بررسی شیوع حاملگی خارج رحمی در ایران انجام شد. روش‌کار: در این مطالعه مروری پایگاه‌های اطلاعاتی شامل Scopus، Google Scholar، ISI، Pubmed و سایت‌های علمی تخصصی ایرانی از جملهMagiran ، Iranmedex  و SID با استفاده از کلمات کلیدی ectopicpregnancy، EP، Prevalence، incidence، Iran، حاملگی، خارج رحمی، بارداری، نابجا، اکتوپیک، انسیدانس، شیوع، فراوانی و ایران تا 1/11/1394 (21 ژانویه 2016) مورد بازبینی قرار گرفت. طی این مطالعه متاآنالیز بر روی تمام مقالات موجود در خصوص شیوع حاملگی خارج رحمی در ایران، تعداد 13 مقاله یافت شد‌که بر مبنای معیار ورود، 7 مورد انتخاب شد که 5 مقاله جهت تعیین شیوع حاملگی خارج رحمی در ایران و 2 مورد جهت تعیین شیوع حاملگی خارج رحمی در مراکز ناباروری وارد متاآنالیز شد. جهت تعیین هموژنیتی نمونه‌ها از تست کوکران استفاده شد. شیوع بر اساس Random effect در نرم‌افزار Revman (نسخه 3/5) برآورد شد. یافته‌ها: شیوع حاملگی خارج رحمی در سال‌های قبل از 1385، 9/1 در 1000 بارداری و بعد از 1385، 7/3 در 1000 بارداری و در مراکز ناباروری 44 در 1000 بارداری برآورد شد. نتیجه‌گیری: شیوع حاملگی خارج رحمی در دهه گذشته در ایران افزایش داشته است و درمان ناباروری یک عامل خطر برای آن محسوب می‌شود.