توانمندسازی ذینفعان محلی برای مشارکت در توسعه پایدار گردشگری با نقش میانجی اثرات ادراک شده از گردشگری
نویسندگان
1 دانشگاه شهید بهشتی- عضوهیئت علمی گروه جغرافیای انسانی
2 دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22080/jtpd.2019.15957.3016چکیده
پژوهش حاضر، به واکاوی اثرات توانمندسازی ذینفعان محلی گردشگری بر مشارکت آنان در توسعه پایدار گردشگری با نقش میانجی اثرات محیطی ادراک شده از برنامهها گردشگری در بخش آسارا انجام شد. این پژوهش به روش توصیفی ـ تحلیلی و با ابزار پرسشنامه متغیرهای اثرگذار و اثر پذیر را وارسی کرده است. نتایج تحقیق حاکی از وجود رابطه مثبت و معنادار بین توانمندسازی ذینفعان محلی با سه متغیر اثرات اقتصادی گردشگری، (063/0) اجتماعی ـ فرهنگی گردشگری، (050/0) محیطی ـ اکولوژیک توسعه گردشگری (070/0) است. همچنین رابطه اثرات اجتماعی ـ فرهنگی ادراک شده بر مشارکت درتوسعه پایدار گردشگری با توجه به ضریب مسیر(566/0) و مقدار t به دست آمده (207/3) مورد تایید قرار گرفت. اما رابطه اثرات محیطی ـ اکولوژیک و اقتصادی ادراک شده از برنامهها گردشگری بر مشارکت ذینفعان محلی در توسعه گردشگری تایید نشد. به سخن دیگر، اجرای برنامهها گردشگری در حوزه اثرات محیطی ـ اکولوژیک و اقتصادی، به گونه ای نبوده که بتواند مشارکت جامعه محلی را با خود همراه سازد. همچنین نتایج نشان داد که توانمندسازی ذینفعان محلی به صورت غیرمستقیم و با نقش میانجی اثرات اجتماعی ـ فرهنگی ادراک شده از برنامهها گردشگری بر مشارکت آنان در توسعه گردشگری تنها در این بعد معناداری داشته است.