تاثیر میزان جدار نورگذر بر فرم و جهت بهینه ساختمان انرژی کارا، مطالعه موردی: بناهای مسکونی کوتاه مرتبه حاشیه شهر اهواز

نویسندگان

1 گروه معماری و شهرسازی، دانشگاه ملی مهارت، تهران، ایران

doi
10.22034/jrenew.2025.225889
چکیده

مصرف انرژی ساختمان مقوله‌ای چند وجهی است و تحت تاثیر عوامل متعددی قرار دارد. پوسته خارجی ساختمان به عنوان رابطی میان فضای داخل و خارج نقش مهمی در ایجاد آسایش حرارتی و محافظت ساکنین از شرایط نامطلوب محیطی ایفا می‌کند. میزان اتلاف حرارتی از طریق پوسته خارجی با مصرف انرژی رابطه مستقیم دارد و هم‌چنین میزان دریافت انرژی تابشی خورشید، مصرف انرژی را تحت تاثیر قرار خواهد داد. لذا طراحی صحیح پوسته خارجی و ایجاد تعادل در دریافت و اتلاف انرژی بر اساس شرایط اقلیمی به عنوان راهکاری غیرفعال نقش مهمی در کاهش مصرف انرژی ساختمان دارد. پژوهش حاضر تلاش دارد به دنبال یافتن حد تعادل میان اتلاف حرارتی و دریافت انرژی خورشیدی و با هدف بهینه‌یابی شکلی ساختمان، تاثیر میزان بازشو بر فرم و جهت بهینه ساختمان‌های کوتاه مرتبه شهر اهواز را بررسی نماید. این پژوهش به روش کمی و مقایسه‌ای و با استفاده از نرم‌افزارهای شبیه‌سازی انرژی و بر پایه بهینه‌یابی انجام شده‌است. مدل پایه ساختمانی به ابعاد 10 در 10 و مساحت 100 مترمربع است. نسبت بازشو به سطح دیوار (wwr) به عنوان متغیر مستقل اولیه و طول ضلع جنوبی و زاویه چرخش به عنوان متغیرهای مستقل ثانویه و مصرف انرژی تابع هدف پژوهش است. نتایج حاصل از پژوهش حاکی از آن است که برای wwr< 30% کشیدگی ساختمان در جهت شرقی-غربی نتیجه مطلوب‌تری دارد. در حالات wwr≥30% با افزایش دریافت تابش خورشیدی کشیدگی شمالی-جنوبی نتیجه بهتری خواهد داشت. تناسبات بهبنه وابسته به میزان بازشو متفاوت است اما زاویه چرخش بهینه در همه حالات 0 درجه است.