رابطه میان نحوه ی مقابله با استرس و کمردرد در دانشجویان
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی کودک و نوجوان، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران، تهران، ایران
2 کارشناسی، گروه کاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، مرکزی، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد کاردرمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران، تهران، ایران
4 دانشجوی کارشناسی علوم تربیتی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22038/jpsr.2020.32558.1809چکیده
هدف: عوامل گوناگونی از جمله سبک زندگی و زیر مجموعه های آن در ایجاد و تداوم کمر درد موثر دانسته شده اند اما ارتباط این عوامل در ایجاد و تداوم کمر درد به درستی روشن نیست . از این رو مطالعه حاضر با هدف بررسی نحوه ی مقابله با استرس به عنوان یک عامل پایه ایی و زیر مجموعه ای از عوامل مربوط به سبک زندگی در ایجاد و تداوم کمر درد انجام گردید. روش بررسی: در این مطالعه تعداد 68 نفر به صورت در دسترس از میان دانشجویان دانشگاه های علوم بهزیستی و توانبخشی تهران و فردوسی مشهد انتخاب گردید. سپس پرسشنامه های اختلالات عصبی عضلانی نوردیک برای کمر درد و سبک های حل مسئله ی کسیدی و لانگ برای نحوه ی مقابله با استرس توسط این افراد تکمیل گردید. و از آزمون همبستگی اسپیرمن برای بررسی همبستگی میان این دو توسط نرم افزار SPSS 21 استفاده گردید. یافته ها: یافته نشان دهنده ی همبستگی میان سبک های حل مسئله ی کارآمد با سن افراد، سطح تحصیلات و دوام درد ناحیه کمر بود (0/05p<). در مورد سن و سطح تحصیلات رابطهی مثبت برقرار بود که نشان داد با افزایش سن افراد، نمره ی سبک های حل مسئله ی کارآمد در آن ها افزایش می یابد. از سوی دیگر میان سبک های حل مسئله ی ناکارآمد و تحصیلات رابطه ی معکوس برقرار بود. همچنین همبستگی مثبت میان غیاب از کار و سبک های حل مسئله ی ناکارآمد وجود داشت (0/05p<). نتیجهگیری: با توجه به یافته، نحوه ی مقابله ی افراد با استرس، در تداوم درد و میزان غیاب از کار موثر بود، اما معرفی نحوه ی مقابله افراد با استرس به عنوان یک عامل زمینه ای در پیدایش کمر درد به خوبی نشان داده نشد و نیازمند مطالعات گسترده تر و اختصاصی تری در این زمینه است.