فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: هدف از این پژوهش تعیین تاثیر تمرینات ثبات مرکزی بر شاخص ‌های وضعیت عضلانی مرتبط با عضلات مرکزی و علائم دیسمنوره اولیه در دختران نوجوان بود. روش بررسی: نمونه ­های آماری این تحقیق شامل 30 دانش‌آموز 13-15 ساله مبتلا به دیسمنوره اولیه بودند که به صورت تصادفی در دو گروه تمرین (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. آزمودنی ­ها پرسشنامه سنجش علائم قاعدگی را جهت سنجش علائم دیسمنوره تکمیل کردند. استقامت عضلات شکمی، تعادل و انعطاف پذیری به ترتیب به وسیله آزمون دراز و نشست، آزمون تعادل ایستادن تک پا و آزمون ولز  در دو مرجله قبل و بعد از برنامه تمرینی اندازه گیری گردید. گروه تمرین در برنامه تمرینات عضلات مرکزی به مدت 8 هفته و هفته‌ای 3 جلسه شرکت کردند. از آزمون تحلیل ‌واریانس با اندازه­ گیری ‌های تکراری و ضریب همبستگی پیرسون برای تحلیل یافته‌ ها استفاده شد. یافته ­ها: مقایسه متغیر­های بعد و قبل از تمرین نشان داد که تمرینات ثبات مرکزی باعث کاهش معنی‌دار میانگین علائم دیسمنوره (0/001=p)، افزایش استقامت عضلات شکمی (0/001=p) و افزایش انعطاف پذیری (0/04=p) در گروه تمرین شد، اگرچه بر تعادل تاثیر معنی‌داری نداشت (0/05<p). نتیجه آزمون همبستگی پیرسون در مورد رابطه تغییرات دیسمنوره و نمره کل آمادگی عضلانی منفی و معنی‌دار شد (0/55=r، 0/002=p). نتیجه گیری: می توان از تمرینات ثبات مرکزی به عنوان یک روش درمانی برای کاهش شدت علائم دیسمنوره استفاده کرد که با افزایش آمادگی عضلات مرکزی مرتبط می باشد.