اولویت بندی عوامل رقابت پذیری ایران در گردشگری حلال
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی تهران
2 استادیار گروه مدیریت جهانگردی، دانشگاه علامه طباطبایی تهران
3 کارشناس ارشد مدیریت جهانگردی، گرایش بازاریابی، دانشگاه علامه طباطبایی تهران
doi
10.22080/jtpd.2019.2271چکیده
در سالهای اخیر، افزایش تعداد مسلمانان مرفه، صنعت حلال را به ارائه شیوهای از زندگی ازجمله سفر حلال و خدمات مهماننوازی حلال سوق داده است. سهم ایران بهعنوان یک کشور کاملاً اسلامی که تمام شرایط گردشگری حلال در آن وجود دارد فقط ۱۶۰ میلیون دلار، معادل ۳ درصد کل صنعت گردشگری حلال در جهان است و در رتبهبندی مقصدهای برتر گردشگری حلال سال 2018 در جایگاه هفدهم قرار دارد. رشد سریع بازار گردشگری حلال و رقابت مقصدها برای به دست آوردن بخشی از این بازار به دلیل مزایای بالقوه اقتصادی، فرهنگی، مذهبی و سیاسی آن، ضرورت توجه به حوزه گردشگری حلال و حضور رقابتی در این بازار را نشان میدهد. ازآنجاکه نقطه شروع تکوین راهبردهای بهبود موقعیت رقابتی یک مقصد را میتوان مشابه با عوامل مؤثر بر رقابتپذیری در نظر گرفت؛ پژوهش حاضر باهدف بررسی و اولویتبندی عوامل رقابتپذیری ایران در گردشگری حلال بر پایه مدلی برگرفته از مدل رقابت مقصد دویر و کیم انجام گرفت. ابزار جمعآوری دادهها، پرسشنامهای محققساخته است که به شیوه اینترنتی توسط 192 نفر از بخش عرضه در صنعت گردشگری، اعم از خبرگان، متصدیان و فعالان حوزه گردشگری شهر تهران که با روش نمونه گیری قضاوتی انتخاب شدند؛ تکمیل گردید. جهت تجزیهوتحلیل داده ها از آزمونt تک نمونه ای و فریدمن استفاده شد. نتایج تجزیهوتحلیل دادهها هفت فرضیه طرحشده پژوهش را بهعنوان عوامل رقابت پذیری ایران در گردشگری حلال تأیید نمود. همچنین اولویت این عوامل به ترتیب "عوامل موقعیتی ایران در گردشگری حلال"، "مدیریت مقصد در گردشگری حلال"، "منابع فرهنگی/ تاریخی ایرانی-اسلامی"، "شرایط تقاضا برای گردشگری حلال ایران"، "منابع حمایتی و پشتیبان در گردشگری حلال"، "منابع طبیعی دلخواه مسلمانان" و "منابع انسانساخت بر محور گردشگری حلال" بودند
