بررسی میزان آلودگی به لینگواتولا سراتا در بز و گوسفندان کشتارشده در کشتارگاه تبریز طی 1403-1402

نویسندگان

1 گروه بهداشت مواد غذایی و آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

doi
10.22059/ijas.2025.394904.654076
چکیده

لینگواتولا سراتا یک انگل زئونوتیک مهم است که مرحله نوچه آن در کبد، ریه و غدد لنفاوی مزانتریک نشخوارکنندگان کوچک به عنوان میزبان واسط و فرم بالغ آن در سینوسهای بینی گوشتخواران از جمله سگ زندگی می کند. هدف از این تحقیق، تعیین شیوع آلودگی به نوچه این انگل در گوسفندان و بزهای کشتار شده در کشتارگاه صنعتی تبریز بود. برای این منظور در طی یک‌سال از فروردین ماه ۱۴۰۲ تا فروردین ماه ۱۴۰۳ غدد لنفاوی مزانتریک به تعداد 4000 از ۸۰۰ رأس دام (۴۰۰ راس گوسفند و ۴۰۰ راس بز) جمع‌آوری و از نظر وجود نوچه‌ها بر اساس ویژگی‌های مورفولوژیک بررسی شدند. داده‌ها با استفاده از آزمون کای‌اسکوئر در نرم‌افزار SPSS نسخه 26 تحلیل شدند. نتایج نشان داد که در مجموع، 8/14 درصد از دام‌ها و 85/8 درصد از غدد لنفاوی بآلوده بودند. شیوع آلودگی در بزها (3/19 درصد) به‌طور معناداری بیشتر از گوسفندان (3/10 درصد) بود (p<0.05). میزان آلودگی در گوسفندان و بزهای ماده به‌طور معناداری بیشتر از نرها بود. در بزها، آلودگی با بالارفتن سن بطور معنی داری افزایش یافت (p=0.009) اما در گوسفندان معنادار نبود. همچنین، شیوع در فصول سرد به‌ویژه پاییز، بالاتر بود (p<0.05). بطور کلی می توان نتیجه گرفت که شیوع آلودگی گوسفندان و بزهای کشتار شده در کشتارگاه تبریز به نوچه لینگواتولا سراتا در این مطالعه کمتر از برخی گزارش‌های پیشین در منطقه بود که می‌تواند نشانگر روند کاهشی باشد. یافته‌ها بر اهمیت اقدامات کنترلی و پایش مستمر در پیشگیری از این انگل زئونوتیک تأکید دارند.