افزایش کارایی انرژی در ساختمانهای آموزشی ازحیث شاخصهای زیستمحیطی بهواسطه ارائه دو مدل بهینه شده از پوسته خارجی بنا (مورد مطالعاتی: مدرسه ابتدائی دخترانه حق پناه در اصفهان)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد معماری، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.
2 استادیار گروه معماری، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه آزاد اسلامی کاشان، کاشان، ایران.
3 استادیار گروه فناوری معماری، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران .
doi
10.22034/jrenew.2025.213495چکیده
بحران های زیست محیطی به واسطه افزایش روزافزون مصرف انرژی بر کسی پوشیده نیست. ازطرفی تأثیر گستردهی صنعت ساختمان بهویژه بناهای آموزشی بهعنوان یکی از بزرگترین مصرفکنندگان انرژی، اهمیت تأثیر آسایش محیطی بر افزایش عملکرد و بازدهی تحصیلی دانشآموزان و لزوم ارائه راهکارهای مقاومسازی و طراحی ساختمانهای آموزشی کارا همگام با مرحله بهرهبرداری و طراحی توجه خاص به جداره بیرونی ساختمانها را ضروری میکند. بنابراین بهمنظور رسیدن به الگو بهینه در طراحی و مقاومسازی مدارس، تأمین آسایش محیطی، کاهش مصرف انرژی، مقابله با بحرانهای زیستمحیطی؛ از میان سایر متغیرها، بررسی لایهبندی پوسته خارجی بنا براساس شاخصهای زیستمحیطی از اهداف این تحقیق میباشد. رویکرد روششناختی پژوهش کمی – تحلیلی و ازجنبه هدف کاربردی است. بهمنظور پیشبرد مطالعات و بررسی تأثیر مستقل و همزمان متغیرهای پژوهش (نوع و ضخامت عایق حرارتی و انواع بلوکهای عایق ساختمانی) بر کاهش مصرف انرژی و انتشار گاز کربن دی اکسید و افزایش ساعات آسایش؛ علیرغم شبیهسازی و بررسی صحت نتایج حاصل از نرمافزار دیزاینبیلدر، از روش ارزیابی مقایسهای به منظور قیاس نتایج حاصل از ارزیابی با وضع فعلی ساختمان بهره گرفته شده است. نتایج حاکی از آن است اجرای یک لایه هوا یا نصب یک ورق عایق حرارتی پلیاستایرن منبسط شده با ضخامت 5 سانتیمتر برای ساختمانهای موجود و با ضخامت 4 - 5 سانتیمتر برای ساختمانهای جدیدالاحداث بهترین عملکرد را به همراه خواهد داشت. از حیث شاخصهای زیستمحیطی درصورت عایقکاری جدارههای خارجی ساختمان توأم با بلوک سفالی نسبت به استفاده از بلوکهای عایق چون لیکا و هبلکس بدون عایقکاری عملکرد بهتر و بهصرفهتری حاصل میشود.
