آیا سوخت هیدروژنی، انرژی آینده جهان است؟
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشیار گروه اقتصاد دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22034/jrenew.2025.206062چکیده
امروزه جهان به دنبال بحرانهای محیط زیست و کاهش منابع انرژی فسیلی در دسترس، به دنبال گذر از انرژیهای موجود و روی آوردن به انرژیهای تجدیدپذیر، نو و پاک میباشد. هیدروژن به عنوان یک انرژی تجدیدپذیر و نو برای جایگزینی سوختهای فسیلی توجهها را به سمت خود جلب کرده است. در این مقاله به معرفی و مقایسه کشورهای پیشران در این حوزه پرداخته شده است. ژاپن اولین کشور طراحیکنندهی اقتصاد هیدروژنی میباشد که برنامههای خود را از سال ۲۰۱۷ بیان کرده است و بنا دارد تا سال ۲۰۵۰، هیدروژن را به طور کامل جایگزین انرژیهای فعلی کند. پس از چین و کره جنوبی مورد بررسی قرار گرفتهاند. چین با تولید ۳۳ میلیون تن هیدروژن یکی از تولیدکنندگان اصلی است و از سال ۲۰۲۰ اهمیت هیدروژن را در برنامههای خود لحاظ کرده است و در جهت اقتصاد هیدروژنی گام برمیدارد. کره جنوبی با سرمایهگذاری ۳۶ میلیاردی در این حوزه قصد دارد تا ۳۰ شرکت و ۵۰۰ هزار شغل در حوزه هیدروژن ایجاد کند. اتحادیه اروپا نیز، هیدروژن را ابزاری برای رسیدن به هدف عدم انتشار کربن معرفی کرده است و قصد دارد تا در سه مرحله تا سال ۲۰۵۰ هیدروژن را جاگزین کند. کانادا نیز با تولید ۵ درصد از هیدروژن جهان در میان ده تولیدکننده برتر قرار دارد و آمریکا نیز با تولید هیدروژن به قیمت ۲ دلار بر کیلوگرم سعی در رقابت در این عرصه دارد. در میان کشورها برتری در تولید هیدروژن سبز وجود ندارد و همه کشورها برنامه خود را مبتنی بر تولید هیدروژن آبی آغاز کردهاند.