ارزیابی اقتصادی مسیرهای بازارسانی گوجهفرنگی شهرستان مرودشت
نویسندگان
1
2
doi
10.30490/aead.2008.58873چکیده
گوجهفرنگی یکی از صیفیجات عمده در شهرستان مرودشت است، ولی فرایند بازاررسانی این محصول همواره با مشکلات فراوانی مواجه بوده است. در پژوهش حاضر ضمن شناسایی مسیرهای مختلف بازاررسانی گوجهفرنگی این شهرستان - شامل شش مسیر تازهخوری و تبدیلی- به ارزیابی اقتصادی هر یک از مسیرهای یادشده پرداخته میشود. بدین منظور حاشیههای مختلف بازاریابی، سهم عوامل بازاررسانی از قیمت نهایی محصول، ضریب هزینه بازاریابی و کارایی بازاریابی در هر یک از مسیرهای بازاررسانی محصول محاسبه شده است. دادهها و اطلاعات مورد استفاده در این تحقیق به صورت مقطعی و مربوط به سال 1385 میباشد. این اطلاعات از طریق 147 پرسشنامه (شامل پنج نوع پرسشنامه) و به روش نمونهگیری تصادفی ساده جمعآوری گردیده است. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که بیشترین میزان هزینه و حاشیه بازاریابی (به ترتیب 1345و1870 ریال) مربوط به مسیر تبدیلی میباشد. همچنین سهم تولیدکننده از قیمت محصول نهایی در این مسیر، کمترین میزان یعنی حدود یکچهارم است. در مسیر تازهخوری نیز با کوتاهتر شدن طول مسیر، هزینههای بازاریابی، میزان حاشیه بازاریابی و مجموع سهم عوامل واسطهای از قیمت نهایی محصول (ضریب هزینه بازاریابی) کاهش و به تبع آن سهم تولیدکننده از قیمت نهایی محصول افزایش یافته است. همچنین مسیر تبدیلی بالاترین میزان کارایی فنی (985/0) و کارایی کل (265/0) را داشته در حالی که دارای کارایی قیمتی پایینی (28/0) بوده است. در مسیر تازهخوری نیز با کاهش طول مسیر بازاررسانی، کارایی قیمتی و فنی و کل به ترتیب کاهش، افزایش و کاهش داشته است. در کل میتوان گفت برای تمامی مسیرهای بازاررسانی مورد نظر میزان کارایی قیمتی به طور چشمگیریاز کارایی فنی پایینتر میباشد و کارایی کل بازاریابی نیز در سطح پایینی قرار دارد. طبقهبندی JEL : Q13, Q10,M31,M21,M20,M00