فراوانی آلودگی به انگلهای خارجی در سگهای شهرستان ارومیه، ایران : یک مطالعه مقطعی
نویسندگان
1 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ایران
2 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ایران
3 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه ارومیه، ایران.
doi
10.22059/ijas.2025.384594.654035چکیده
آلودگی سگ به انگلهای خارجی به دلیل انتقال عوامل بیماری زا در سراسر جهان و در ایران از اهمیت پزشکی و دامپزشکی برخوردار است. مطالعه حاضر با هدف تعیین فراوانی و تنوع گونهای انگلهای خارجی در سگهای شهرستان ارومیه انجام شد. در مجموع 138 سگ (78 قلاده سگ گله و 39 قلاده سگ بی خانمان و 21 سگ خانگی)، از تابستان 1401 تا تابستان 1402 بهطور تصادفی انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند. سطح بدن از نظر انگلهای خارجی شامل کنههای سخت، جربها و کک و شپش بررسی شد. نتایج نشان داد که از مجموع 138 قلاده سگ مورد مطالعه، 57 قلاده (30/41 درصد) آلوده به انگلهای خارجی بودند. از 57 قلاده سگ آلوده به انگلهای خارجی، 32 قلاده (14/56 درصد) آلوده به کنه (جنس هیالوما و ریپیسفالوس)، 16 قلاده (07/28 درصد) آلوده به جرب ( سارکوپتس اسکابئی و دمودکس کنیس)، 5 قلاده (77/8 درصد) آلوده به کک (کتنوسفالیدس کنیس و پولکس ایریتانس) و 4 قلاده سگ (01/7 درصد) آلوده به شپش (تریکودکتس کنیس) بودند. فراوانی آلودگی به انگلهای خارجی با سن و جنس سگهای آلوده رابطه آماری معنی داری نشان داد (05/0 > p). بطوریکه بیشترین میزان آلودگی به انگل های خارجی در سگ نر دیده شد، همچنین آلودگی به انگل های خارجی در سگ های کمتر از سه سال، بیشتر دیده شد. در این مطالعه بیشترین میزان آلودگی به انگلهای خارجی در فصل بهار دیده شد. نتایج این مطالعه نشان داد که آلودگی به انگلهای خارجی در سگهای منطقه شایع میباشد که این انگلها میتواند به انسان منتقل شوند و به عنوان ناقلی برای انتشار عوامل عفونی در منطقه عمل کنند. بنابراین آموزش های لازم به صاحبان سگها و دامداران از نظر مخاطرات بهداشتی آلودگی به انگل خارجی و روشهای کنترل و پیشگیری از آنها ضروری است.