اثر سمیت سولفات نقره بر شاخصهای خونشناسی ماهی تیلاپیا نیل (Oreochromis niloticus) تغذیه شده با پربیوتیک قارچ صدفی (Pleurotus ostreatus)
نویسندگان
1 دانشگاه یزد
2 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
3 دانشگاه علامه طباطبایی
4 دانشگاه آزاد اسلامی
5 سازمان انرژی اتمی ایران
doi
چکیده
افزایش فلزات سنگین سبب برهم زدن اکوسیستم های آبی با تأثیرگذاری بر پارامترهای فیزیولوژیکی، بیوشیمایی و سلول های ارگانیسمهای آبزیان شده و سبب کاهش عملکرد ایمنی ماهیان می گردد. این مطالعه، با هدف تعیین تأثیر سمیت سولفات نقره بر شاخص های خونی ماهی تیلاپیا نیل ( Oreochromis niloticus ) تغذیه شده با سطوح مختلف پربیوتیک قارچ صدفی ( Pleurotus ostreatus ) صورت گرفت. بههمین منظور، تعداد 120 قطعه بچه ماهی تیلاپیا نیل به مدت 6 هفته در 4 تیمار با جیره های 0، 0/05، 0/1، 2/2 درصد پربیوتیک قارچ صدفی تغذیه شدند. در پایان دوره تغذیه، نمونه های آزمایشی به مدت 14 روز در معرض سولفات نقره قرار گرفتند و نمونه برداری در دو زمان (در پایان دوره تغذیه، در پایان دوره مواجهه با سم) انجام و پارامترهای خونشناسی ارزیابی شد. نتایج نشان داد که پربیوتیک به تنهایی اثر معنی داری برRBC ، MCV، هماتوکریت و هموگلوبین نداشت (0/05< P ). اما میزان گلبول سفید، MCHو MCHCدر تیمارهای تغذیه شده با پربیوتیک 0/2 قارچ صدفی و مواجهه با سم، افزایش معنی داری داشت(0/05> P ). در مجموع، پربیوتیک پودر قارچ صدفی ایمنی غیراختصاصی ماهی تیلاپیا را تحریک کرد و اثرات تخریبی ناشی از سولفات نقره را بر شاخص های خونی کاهش داد. در مجموع میزان 0/1و 0/2 درصد پربیوتیک قارچ صدفی در تیمارهایی که در معرض سولفات نقره بودند، توانست وضعیت شاخص های خونی ماهی تیلاپیا نیل را بهبود بخشد.