مقایسه و ارتباط میان شاخص‌های آمادگی جسمانی و توانایی انجام کار با بیان a 133miRدر آتشنشانان سازمان آتشنشانی

نویسندگان

1 2. استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، موسسه آموزش عالی زند شیراز، شیراز، ایران

2 دانشیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد تغذیه ورزشی، موسسه آموزش عالی زند شیراز، شیراز، ایران

doi
10.22124/jme.2026.30626.409
چکیده

هدف از پژوهش حاضر مقایسه و ارتباط میان شاخص‌های آمادگی جسمانی و توانایی انجام کار با بیان a 133 miRدر آتشنشانان سازمان آتشنشانی بود.مطالعه حاضر از نوع کاربردی و از نظر روش تحقیق، به صورت توصیفی-تحلیلی بود. جامعه آماری کلیه آتشنشنانان سازمان آتشنشانی شهر شیراز بودندکه از میان ایستگاه های 24 گانه، ایستگاه12 آتشنشانی که تمایل به همکاری داشتند،20نفر (10 نفر پست اداری ، 10 نفر پست عملیاتی) به روش نمونه‌گیری قابل دسترس انتخاب شدند. شاخص های آمادگی جسمانی ، توانایی انجام کار با پرسشنامۀ WAI و بیان miR-133a با روش Real-time PCR مورد بررسی قرار گرفت . تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های شاپیرو-ویلک ، پیرسون و تی مستقل توسط SPSS27 انجام و سطح معنی داری05/0 P< در نظر گرفته شد.میان بیان miR-133a با توانایی انجام کار و شاخص های آمادگی جسمانی در گروه های مورد مطالعه ارتباط معنی داری مشاهده نشد. همچنین تفاوت معنی داری درتوانایی انجام کار ، استقامت عضلانی میان تنه، استقامت عضلانی بالاتنه و انعطاف پذیری در گروه عملیاتی و اداری وجود نداشت، اما بین حداکثر اکسیژن مصرفی (03/0 P= ) و بیان miR-133a (02/0 P= ) اختلاف معنی داری در میان آتشنشانان در گروه های عملیاتی و اداری مشاهده گردید.در آتش‌نشانان عملیاتی، کاهش miR-133a با افزایش Vo2max همراه است. پیشنهاد می‌شود برنامه‌های تمرینی منظم برای بهبود آمادگی قلبی‌تنفسی و مدیریت استرس شغلی تدوین گردد. تحقیقات بیشتر برای درک رابطه بین miR-133a و آمادگی جسمانی ضروری است تا مداخلات بهداشتی مؤثرتری برای آتش‌نشانان طراحی شود.