بهینهسازی انتخاب مکان نیروگاه خورشیدی با استفاده از رویکرد ترکیبیGIS - AHP: مطالعه موردی استان آذربایجان غربی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مهندسی صنایع، دانشکده مهندسی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 استادیار گروه مهندسی صنایع، دانشکده مهندسی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی صنایع،دانشکده مهندسی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.22034/jrenew.2024.192199چکیده
منابع انرژی تجدیدپذیر رویکردی نوین در استراتژی توسعه انرژی محسوب میشوند. در این خصوص، سامانههای فتوولتائیک (PV)با توسعه جهشی و سیر نزولی هزینهها از اهمیت بسیاری برخوردارند. راندمان و سودآوری سیستمهای PV منوط به موضعگیری مدون تجهیزات PVمیباشد. پژوهش پیشرو، درپی استخراج مدل تناسب اراضی برای احداث نیروگاه PV با سلولهای سیلیکونی با نگرش به پارامترهای اکولوژیکی، تکنولوژیکی و توپولوژیکی، در استان آذربایجان غربی است. هدف اصلی مقاله، ارائه رویکردی نوین برای انتخاب مکان نیروگاههای خورشیدی با ترکیب روشهای تصمیمگیری چندمعیاره و سیستم اطلاعات جغرافیایی میباشد. بدین منظور، پس از بسط معیارهای کلیدی و شناسایی محدودیتهای اثرگذار، الگوریتم تحلیل سلسله مراتبی در سیستمهای اطلاعات جغرافیایی تلفیق شد. حاصل این تلفیق، حصول نتایج دقیقتر ناشی از بهکارگیری دادههای اقلیمشناسی و توپوگرافی واقعی و ضریب تاثیر هر معیار در نگاشت نهایی میباشد. در ادامه، دو رویکرد وزن-های بیشتر و وزنهای برابر مطرح گردید و نتایج با روش پایه مقایسه شد. در راستای سهولت تبیین نتایج، شاخصی تحت عنوان شاخص تناسب زمین (LSI) تعریف شد که مناطق بالقوه را در 5 دسته، گروهبندی کرد. بر اساس شاخص LSI، مناطق با پتانسیل بیشتر جهت استقرار سامانههای PV، از رتبه بالاتری برخوردارند. نتایج مدل حاکی از آن است که بالغ بر 22درصد از پهنه مطالعاتی از سیستمهای PV پشتیبانی میکنند. همچنین، مناطق با پتانسیل بالا (LSI > 3) عمدتاً نوار شرقی و بخش مرکزی استان را در بر میگیرد. تجزیه برآیند الحاقی پایگاههای داده، امکان دستیابی به مساحت بیشتر با توسعه زیرساختهای موجود را تصدیق میکند. انطباق نتایج رویکردها بر صحت نتایج حاصله تاکید دارد.