تعیین طیف فرصت تفرجی در مناطق بالقوه گردشگری با استفاده از معادلات ساختاری (مورد مطالعه: استان گلستان)
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم محیط زیست دانشگاه اردکان
2 دانشیار دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
3 استاد دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
4 استادیار دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
doi
10.22080/jtpd.2018.2003چکیده
ارزیابی اثرات گردشگری به دلیل افزایش رو به تزاید جمعیت و حساسیت بالای منابع تفرجی طبیعی، اهمیت خاصی پیدا میکند. در این تحقیق، سعی بر آن است که با معرفی فرایند طیف فرصت تفرجی در زمینه مدیریت اثرات بازدیدکننده، توسعه گردشگری درحد ظرفیت برد امکانپذیر گردد. محدوده مورد مطالعه بخشی از استان گلستان (سه شهرستان گرگان، کردکوی، علیآباد) است. از مدلسازی معادلات ساختاری برای به دست آوردن ارتباطات بین عوامل استفاده شد. یافتههای پژوهش نشان داد که طیف فرصت تفرجی تحت تاثیر عامل تعدیلگر ویژگیهای جمعیت شناختی نیست. بنابراین،97 درصد از تغییرات سازه طیف فرصت تفرجی با سازههای دسترسی، مدیریت، تعامل اجتماعی، چارچوب مقررات، پذیرش اثرات بازدیدی، استفاده های غیرتفرجی تبیین میشود. رابطه همه سازهها به غیر از استفاده های غیرتفرجی با طیف فرصت تفرجی در سطح 1 درصد مثبت و معنیدار است. معادله رگرسیونی به دست آمده در این پژوهش میتواند در برنامهریزی گردشگری خصوصا در مناطق مشابه بالقوه گردشگری مورد استفاده مدیران جهت توسعه گردشگری قرارگیرد. انتظار است که با کاربرد مدلهای معادلات ساختاری در بخش گردشگری، اثرات منفی این فعالیت بر طبیعت به حداقل برسد.