فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

فاسیولوزیس بیماری انگلی با اهمیتی است که موجب کاهش تولیدات در نشخوارکنندگان می‌گردد. در دهه‌های اخیر تجویز داروهای ضد کرمی فاسیولاهپاتیکا در ایران و شهرستان مریوان افزایش یافته است. هدف از این تحقیق تعیین مقاومت دارویی فاسیولاهپاتیکا به آلبندازول و رافوکساناید در گوسفندان شهرستان مریوان بود. به این منظور 290 کبد گوسفندان در شهرستان مریوان جمع آوری شدند. 1000 تخم فاسیولاهپاتیکا در 1 میلی‌لیتر محلول رینگر 9/0%0 تهیه شد و به مدت 16روز در دمای 28 درجه سانتی‌گراد انکوبه گردیدند. در روز 14، با غلظت µg/mL1/0 آلبندازول و رافوکساناید و گروه شاهد 48 ساعت در دمای 28 درجه سانتی‌گراد انکوبه گردیدند. درصد تخم های تفریخ شده فاسیولاهپاتیکا و دوز کشنده 50 % محاسبه شد. فراوانی آلودگی فاسیولاهپاتیکا در کشتارگاه شهرستان مریوان، (50:290)2/17% بود. بیشترین فراوانی آلودگی، در فصل بهار (89/6 %) بود. اختلاف میانگین تعداد تخم تفریخ شده بین تیمار دریافت‌کننده آلبندازول و رافوکساناید و گروه شاهد، معنی‌دار بود. میانگین تخم فاسیولا هپاتیکا تفریخ شده در تیمار رافوکساناید (6/17±6/19) کمتر از آلبندازول (9/14±8/32) و گروه شاهد ‌(1/12±4/35) بود. دوز کشنده 50 % در سوسپانسیون تخم فاسیولاهپاتیکا مجاور شده با آلبندازول (75/32%) کمتر از 50% بود که بیانگر موثر بودن آلبندازول بر تخم فاسیولاهپاتیکا و عدم بروز مقاومت دارویی بود. دوز کشنده در سوسپانسیون تخم فاسیولاهپاتیکامجاور شده با رافوکساناید (5/19%) کمتر از 50 % بود. بنابراین رافوکساناید نیزمانند آلبندازول توانایی جلوگیری از تفریخ تخم های فاسیولاهپاتیکا و عدم بروز مقاومت دارویی را در منطقه داشت.