تاثیر ۱۲ هفته تمرین هوازی و مقاومتی بر مقادیر لپتین و رزیستین در زنان مبتلا به دیابت بارداری
نویسندگان
1 استادیار گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کوثر بجنورد ، ایران
2 استادیار گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کوثر بجنورد ، ایران
3 استادیار استادیار گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زابل، ایران
doi
10.22124/jme.2025.29198.383چکیده
زمینه و هدف: شیوع دیابت بارداری (GDM) در دهههای اخیر افزایش یافته است. دو هورمون مهم در این زمینه، رزیستین و لپتین، نقش اساسی در تنظیم متابولیسم و حساسیت به انسولین دارند. لذا هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر ۱۲ هفته تمرین هوازی و مقاومتی بر مقادیر این آدیپوکینها در زنان مبتلا به دیابت بارداری بود. روش تحقیق: برای انجام پژوهش، از بین زنان باردار 25 تا 35 سال مبتلا به دیابت بارداری و سن بارداری 13 تا 14 هفته، 28 نفر بهطور داوطلبانه انتخاب شده و بهطور تصادفی به دو گروه تجربی (۱4 نفر) و کنترل (14 نفر) تقسیم شدند. برنامه تمرین ترکیبی (هوازی و مقاومتی) در 12 هفته، هر هفته سه جلسه تمرینی بود. 24 ساعت قبل از شروع تمرینات و 24 ساعت پس از انجام آخرین جلسه تمرین، اندازهگیریهای لازم و آزمایشات خونی، انجام شد. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون آنووا با اندازهگیریهای مکرر (repeated Measure ANOVA) استفاده شد. در تحقیق حاضر سطح معناداری 05/0p≤ در نظر گرفته شده و دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 23 تجزیه و تحلیل شد.نتایج: 12 هفته تمرینات ترکیبی، سبب کاهش معنادار سطوح رزیستین (001/0= P)، لپتین (001/0 = P) و گلوکز سرم (001/0 = P) شد. نتیجهگیری: میتوان گفت در اثر تمرینات ورزشی، بهویژه تمرینات ترکیبی، شاهد بهبود عوامل تأثیرگذار بر دیابت بارداری بوده و نتایج تحقیق حاضر نشان داد که زنان باردار دیابتی میتوانند با تمرین ورزشی، از مزایای بسیاری، از جمله کاهش آدیپوکینهای ترشح شده از بافت چربی بهرهمند شوند.