بهبود وضعیت تهویه طبیعی در فضاهای راهرویی یک ساختمان اداری موردی در اهواز از طریق مداخله در معماری به روش CFD
نویسندگان
1 گروه معماری، دانشکده مهندسی معماری و شهرسازی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران
2 دانشگاه آزاد علوم تحقیقات خوزستان، اهواز، ایران
3 مؤسسه آموزش عالی جهاد دانشگاهی خوزستان، اهواز، ایران
4 پژوهشکده علوم و فناوریهای هوایی، پژوهشگاه هوافضا، تهران، ایران
doi
10.22034/jrenew.2024.193468چکیده
یکی از مهمترین مشکلات ساختمانهای اداری در شهرهای گرم و مرطوبی نظیر اهواز، عدم تهویه مؤثر فضاهای بسته راهرویی است. به دلیل کم تردد بودن و نیز کاهش هزینههای انرژی، استفاده از سامانههای تهویه مطبوع در این راهروها چندان موردتوجه مالکین آنها نیست. هدف اصلی این پژوهش بهبود وضعیت تهویه در فضاهای راهرویی ساختمانهای اداری اهواز است که از طریق اصلاح الگوی جریان هوای داخل، با مداخله مؤثر در معماری و موقعیت دمندهها و مکندهها امکانپذیر میباشد. تحقیق حاضر، از نوع کاربردی بوده و روش انجام آن، به لحاظ ماهیت بینرشتهای موضوع، روشی ترکیبی و ابداعی است و راهبردهای تحقیق تجربی، شبیهسازی و پژوهش موردی را درگیر مینماید. بدین ترتیب که ابتدا مطالعه تجربی روی جامعه آماری پژوهش (فضاهای راهرویی ساختمانهای اداری اهواز) انجام شد و پس از انتخاب نمونههای موردی و برداشتهای میدانی و آزمونهای تجربی دورهای، با روش شبیهسازی، مداخلاتی در معماری و متغیرهای تحقیق صورت گرفت. در این پژوهش، از روش دینامیک سیالات محاسباتی بهمنظور انجام شبیهسازیها و تحلیلها استفاده شد و پیش پردازشگر گمبیت و نرمافزار فلوئنت (پس از اعتبارسنجی) مورداستفاده قرار گرفتند. نتایج نشان دادند که استفاده از دمندههای سقفی و تغییر در ابعاد و شکل راهروها مطابق نتایج این پژوهش و پیشبینی مکنده پشت به باد، به نحو مؤثری الگوی جریان هوای داخل را ارتقا داده و با کاهش سن هوای ساکن و برقراری جریان دائمی هوا، تهویه مؤثری را برقرار میکند.