تأثیر تمرین مقاومتی و مکمل اسپیرولینا بر سیگنالینگ EGF/ ERK1/2/ TSC2/ mTOR در کلیه رت های نر
نویسندگان
1 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران
2 گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران.
3 گروه علوم ورزشی-دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران
doi
10.22124/jme.2025.29539.387چکیده
مقدمه: علیرغم افزایش مصرف مکمل اسپیرولینا در بین ورزشکاران، از تاثیر این مکمل در کنار تمرینات مقاومتی بر بافتهای مختلف بدن اطلاعات کمی در دسترس است. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرین مقاومتی و مکمل اسپیرولینا بر سیگنالینگ EGF/ ERK1/2/ TSC2/ mTOR در کلیه رتهای نر بود. روش کار: 32 رت نر جوان از نژاد اسپراگ داولی با 3 ماه سن و میانگین وزن 20±150 گرم به طور تصادفی به چهار گروه کنترل، تمرین مقاومتی، مکمل اسپیرولینا و تمرین-مکمل تقسیم شدند.گروههای مکمل به مدت 8 هفته تمرین مقاومتی انجام و گروههای مکمل، مقدار mg/kg/day200 اسپرولینا به صورت محلول در آب مصرف کردند. بیان متغییرهای وابسته مطالعه با استفاده از روش REAL TIME-PCR اندازهگیری شد. یافتهها: افزایش بیان ژن EGF در هیچ کدام از گروهها نسبت به گروه کنترل معنیدار نبود. در فاکتور ERK تغییرات درگروه مکمل اسپیرولینا و کنترل (03/0=p) معنی دار بود. تغییرات ژن TSC2 در هیچ یک از گروهها نسبت به گروه کنترل تغییر معنادار نداشت. در متغیر mTOR تغییرات در گروه اسپیرولینا (01/0 =p ) معنیدار اما افزایش آن در گروه تمرین مقاومتی (16/0) و تعامل تمرین و مکمل (06/0=p) معنی دار نبود. نتیجهگیری: به نظر میرسد مصرف مکمل اسپیرولینا به تنهایی اثر معنادار بیشتری بر مسیر سیگنالینگ بررسی شده دارد. استفاده برنامه تمرینی با شدت متفاوت در کنار دوزهای متفاوت مکمل جهت ارزیابی دقیق تاثیر تمرین مقاومتی در کنار این مکمل توصیه میشود.