ریزرخسارهها و چینه نگاری سکانسی سازند قم در برش گویلر، جنوب باختراستان زنجان
نویسندگان
1 استادیار گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه پیام نور، ساوه، ایران
doi
10.22067/sed.facies.2021.46970چکیده
برش چینه شناسی گویلر به ستبرای 155 متر با هدف تعیین محیط رسوبی و چینه نگاری سکانسی نهشتههای قم در جنوب باختری استان زنجان، شمال باختر ناحیه ساختاری ایران مرکزی، انتخاب شده است. بر اساس مطالعات دیرینه شناسی و گسترش چینه شناسی روزنداران، یک زیستزون تجمعی به نام Borelis melocurdica- Borelis melo melo Assemblage Zone به سن بوردیگالین (میوسن پیشین) با قطعیت برای سازند قم تشخیص داده شده است. آنالیز رخسارهای شامل ویژگیهای فونا، هندسه رخساره و بافت رسوبی به شناسایی هفت ریزرخساره مرتبط با چهار کمربند رخسارهای لاگون، ریف، شیب قاره و دریای باز منجر شده است. با توجه به عدم شناسایی رسوبات ثقلی، رخسارههای توربیدایتی و حضور رخسارههای ریفی (25 درصد نهشتههای قم) از جمله باندستون حاوی مرجان، جلبک و بریوزوئر، مدل رسوبی سازند قم احتمالاً یک شلف باز باشد. نمودار ریزرخسارهها نشان میدهد که بدون در نظر گرفتن پدیده فرسایش احتمالی، آغاز و پایان رسوبگذاری سازند قم در محیط شیب قاره رخ داده است. بر مبنای مطالعات چینه نگاری سکانسی، پنج سکانس رسوبی رده سوم و شش مرز سکانسی تفکیک شده است که سطوح سکانسی شماره یک و شش از نوع اول میباشند. مقایسه سطوح سکانسی این مطالعه با سکانسهای شناسایی شده در دیگر نواحی حوضه ایران مرکزی و حوضه اروپا، مطابقت قابل قبولی را نشان میدهد.