تأثیر شش هفته تمرینات تناوبی با شدت بالا در دمای سرد بر شاخص مقاومت انسولینی و لپتین سرم مردان چاق
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.
2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آیت الله بروجردی، بروجرد، ایران.
3 گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
doi
10.22124/jme.2025.30848.413چکیده
زمینه و هدف:دمای محیط و نوع تمرین از عوامل مؤثر در غلظت لپتین و وضعیت متابولیک هستند. هدف این مطالعه، بررسی تأثیر شش هفته تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIIT) در دمای سرد بر شاخص مقاومت انسولینی و سطوح سرمی لپتین در مردان چاق بود.روش پژوهش:نمونه آماری شامل ۳۲ مرد جوان چاق (سن: ۲۲/۲±۲/۹ سال، شاخص توده بدن: ۳۱/۴±۱) بود که بهطور تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند: TR22 (تمرین در ۲۲ درجه)، TR10 (تمرین در ۱۰ درجه)، C22 (استراحت در ۲۲ درجه) و C10 (استراحت در ۱۰ درجه). گروههای TR22 و TR10 طی شش هفته، سه جلسه در هفته، تمرینات HIIT شامل ۸ تا ۱۰ وهله دویدن ۱ دقیقهای با شدت ۸۵–۹۵٪ حداکثر ضربان قلب ذخیره، همراه با ۱ دقیقه استراحت فعال با شدت ۶۰–۷۰٪ روی تردمیل انجام دادند. سطوح لپتین، انسولین، گلوکز، شاخصهای آنتروپومتریک و HOMA-IR پیش و پس از مداخله اندازهگیری شد.یافتهها:در گروه TR10، پس از شش هفته تمرین در سرما، مقادیر لپتین (P=0.04)، انسولین (P=0.039)، گلوکز (P=0.034)، وزن (P=0.042) و درصد چربی (P=0.016) کاهش معنیداری یافت. این تغییرات در سایر گروهها، از جمله TR22، مشاهده نشد. همچنین در TR10، بین کاهش درصد چربی و سطوح لپتین (P=0.031) و انسولین (P=0.039) ارتباط معناداری دیده شد. تغییری در HOMA-IR مشاهده نشد.نتیجهگیری:تمرینات HIIT در هوای سرد نسبت به دمای معمول تأثیر بیشتری در کاهش لپتین دارد. همچنین HIIT هر دو دما تأثیر معنیداری بر HOMA-IR نداشت. کاهش لپتین و انسولین با کاهش درصد چربی مرتبط است.