فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این مطالعه یک فراتحلیل است که اثربخشی روش‌های کوتاه‌مدت و بلندمدت مبتنی بر پروژسترون را برای همزمان‌سازی فحلی در گوسفند، با تمرکز بر نرخ آبستنی، مقایسه می‌کند. هدف اولیه ارزیابی این بود که آیا روش‌های کوتاه‌مدت، که عملی‌تر هستند، نتایج قابل مقایسه با روش‌های بلندمدت سنتی از نظر موفقیت آبستنی دارند یا خیر؟ این مطالعه شامل 22 مطالعه مستقل انجام شده بین سال‌های 2010 و 2023 بود که روش‌های همزمان‌سازی مختلف را در فصول مختلف ارزیابی کرد. داده ها از پایگاه‌های Scopus، PubMed، OpenAlex و Crossref و با استفاده از کلیدواژه‌های “Progesterone”، “P4”، “Estrus”، “Synchronization”، “Sheep” و “ewe” جمع آوری شد. نتایج نشان داد که بین پروتکل‌های کوتاه‌مدت و بلندمدت در نرخ آبستنی تفاوت معنی­داری وجود ندارد. این نشان‌می‌دهد که هر دو پروتکل به یک اندازه مؤثر هستند، پروتکل‌های کوتاه مدت مزایایی چون صرفه‌جویی در نیروی کار و هزینه را ارائه می‌دهند. با این حال، این تجزیه و تحلیل همچنین ناهمگنی متوسطی را در بین مطالعات را نشان داد، که نشان‌می‌دهد عواملی مانند نژاد، تغذیه و محیط ممکن است بر نتایج تأثیر بگذارند. این متاآنالیز نتایج ارزشمندی را در مورد اثربخشی پروتکل‌های همگام‌سازی فحلی مبتنی بر پروژسترون کوتاه‌مدت در مقابل بلندمدت در گوسفند ارائه می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که پروتکل‌های کوتاه‌مدت به اندازه روش‌های بلندمدت در دستیابی به آبستنی مؤثر هستند و مزایای قابل‌توجهی از نظر هزینه و کارایی نیروی کار ارائه می‌دهند. علاوه بر این، با توجه به سوگیری انتشارِ شناسایی شده، نیاز به تحقیقات بیشتر در این زمینه برای اصلاح این راهبردهای تولید مثلی تأکید می‌شود.