مقایسه ویژگی های نحوی زبان دریافتی و بیانی بین کودکان لکنتی و عادی 4 تا 9 سال

نویسندگان

1 استادیار گروه آمارزیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

2 استادیار گروه گفتاردرمانی، دانشکده علوم پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد گفتاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران

4 کارشناس گفتاردرمانی، دانشکده علوم پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

doi
10.22038/jpsr.2019.27156.1710
چکیده

هدف: نظریه های زیادی درباره ی ارتباط بین لکنت و رشد زبان مطرح شده است. برخی از محققان به بررسی تاثیر عوامل زبان شناختی برلکنت پرداخته اند. هدف مطالعه ی حاضر مقایسه ی ویژگی های نحوی زبان دریافتی و بیانی بین کودکان لکنتی و کودکان عادی می باشد. روش بررسی: پژوهش حاضر یک مطالعه ی مورد_شاهدی می باشد. شرکت کنندگان 21 کودک لکنتی و 21 کودک غیرلکنتی در دامنه سنی 4 تا 9 سال بودند. ارزیابی ویژگی های نحوی در دو گروه با استفاده از بخش نحو آزمون رشد زبان (TOLD ) انجام شد. به منظور بررسی نرمال بودن داده ها از آزمون کولموگروف- اسمیرنوف استفاده گردید و پس از تایید نرمال بودن داده ها جهت مقایسه خرده آزمون های اندازه گیری شده میان گروه لکنتی و غیرلکنتی از آزمون تی مستقل استفاده گردید. مقدار 0/05>p، سطح معنی داری آزمون ها در نظر گرفته شد. یافته ها: میانگین نمره استاندارد در خرده آزمون درک دستوری TOLD بین  دو گروه مورد و شاهد یکسان بوده و تفاوت معنا داری نداشت. اما میانگین نمره استاندارد در خرده  آزمون های تقلید جمله و تکمیل دستوری آزمون TOLD بین دو گروه نشان دهنده ی آن است که میانگین نمره استاندارد در گروه مورد در این خرده آزمون ها کمتر می باشد و دو گروه تفاوت معناداری داشتند (0/005≥p). نتیجه گیری: مطابق با نتایج حاصل از این تحقیق کودکان لکنتی، زبان بیانی ضعیف تری  نسبت به کودکان غیر لکنتی دارند. این یافته با این موضوع که سطح مهارت زبانی بر بروز لکنت موثر است همخوانی دارد.