الگوی هموزیگوسیتی، هتروزیگوسیتی و همخونی ژنومی در جمعیت گوسفندان حساس و مقاوم به گندیدگی سم

نویسندگان

1 گروه علوم دامی، دانشکده علوم دام و شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران

2 گروه علوم دامی، دانشکده علوم دام و شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران

3 گروه علوم دامی، دانشکده علوم دام و شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران

doi
10.22059/ijas.2024.372913.654001
چکیده

در مطالعه حاضر، ضریب همخونی ژنومی بر اساس الگوی هموزیگوسیتی در مناطق ژنومی گوسفندان حساس و مقاوم به گندیدگی سم برآورد شد.  برای این منظور،  از گوسفندان آلپاین سوئیس ) 154 رأس حیوان سالم در مقابل 76 رأس حیوان بیمار شدید) که با تراشه  SNP 600K تعیین ژنوتیپ شده بودند، استفاده شد. ضریب همخونی ژنومی از 03/0 تا 13/0، با میانگین 09/0 برای کل ژنوم متغیر بود. بیشترین درصد ضریب همخونی ژنومی مربوط به کروموزوم 2 (5/85 درصد در 65 شمارش) و 1 (3/84 درصد در 129 شمارش) و کمترین درصد آن مربوط به کروموزوم 8 (65/0 درصد در 1 شمارش) بود. در جمعیت سالم 68959 الگوی هموزیگوسیتی و 731026 الگوی هتروزیگوسیتی و در جمعیت بیمار 34569  الگوی هموزیگوسیتی و 364125  الگوی هتروزیگوسیتی شناسایی شد. با استفاده از الگوی هموزیگوسیتی، بالاترین درصد مشاهدات جمعیت سالم (79/98 درصد) مربوط به دسته 0-6  مگا جفت­باز و کمترین درصد مشاهدات (01/0 درصد) مربوط به دسته بیش از 48 مگا جفت­باز بود. همچنین بالاترین درصد مشاهدات جمعیت بیمار مربوط به دسته 0-6  مگا جفت­باز بود (81/98 درصد) و کمترین درصد مشاهدات مربوط به دسته 24-48  مگا جفت­باز (01/0 درصد) بود. برای هتروزیگوسیتی، بالاترین درصد مشاهدات جمعیت سالم مربوط به دسته0-6  مگا جفت­باز (99/99 درصد) و کمترین درصد مشاهدات مربوط به دسته 6-12 مگا جفت­باز بود؛ در جمعیت بیمار، کمترین درصد مشاهدات در دسته 6-12 مگا جفت­باز و 24-48  مگا جفت­باز بود. در مجموع، جمعیت سالم، همخونی قدیمی‌تر، تعداد الگوی هموزیگوسیتی و هتروزیگوسیتی و همچنین میانگین طول الگوی هتروزیگوسیتی بیشتری نسبت به جمعیت بیمار داشت.