بازسازی شرایط دیرینه بوم شناسی سازند قم در نواحی کهک، نوبران و اندآباد (حوضه پشت کمان قم)
نویسندگان
1 دانشیار گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 استاد گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشجوی دکتری چینه شناسی و فسیل شناسی، گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
4 استاد گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22067/sed.facies.v13i1.77739چکیده
به منظور بازسازی شرایط دیرینه بوم شناسی رسوبات الیگوسن ـ میوسن حوضه دریایی قم، سه برش چینه شناسی به ترتیب در نواحی کهک (جنوب قم)، نوبران (شمال غرب ساوه) و اندآباد (شمال غرب زنجان) انتخاب گردید. در مجموع از نواحی کهک 146 نمونه، اندآباد 137 نمونه و نوبران 118 نمونه برداشت شد. سازند قم در هر سه ناحیه شامل تناوبی از شیل و سنگ آهک است. این سازند در نواحی اندآباد و نوبران بر روی سازند قرمز پایینی و در ناحیه کهک بر روی سنگهای آتشفشانی ائوسن قرار دارد. مرز بالایی سازند قم نیز در نواحی کهک و اندآباد با سازند قرمز بالایی و در ناحیه نوبران به صورت ناپیوستگی با آبرفتهای عهد حاضر پوشیده شده است. بر اساس مطالعات زیست چینه نگاری، سن رسوبات سازند قم در ناحیه کهک روپلین ـ شاتین، در ناحیه نوبران آکیتانین و در ناحیه اندآباد بوردیگالین تعیین شد. از دیدگاه دیرینه بوم شناختی، طی زمانهای روپلین ـ شاتین (ناحیه کهک)، آکیتانین (ناحیه نوبران) و بوردیگالین (اندآباد) دریایی با شوری غالباً متوسط تا بالا حاکم بوده است. در طی زمانهای یاد شده شرایط نوری یوفوتیک و شرایط غذایی الیگوتروفیک ـ مزوتروفیک حکمفرما بوده است. عمق دیرینه آب دریا در نواحی کهک (روپلین ـ شاتین) و اندآباد (بوردیگالین) کمتر از 10 متر تا کمتر از 30 متر و در نوبران (آکیتانین) عمق کمتر از 10 متر تا کمتر از 40 متر در نوسان بوده که نشان دهنده عمق بیشتر دریا در زمان آکیتانین میباشد. در نواحی مورد مطالعه حضور فراوان مرجانها، جلبکهای قرمز و روزنداران کفزی بزرگ گویای شرایط آب و هوایی گرمسیری ـ نیمهگرمسیری (18 تا 25 درجه سانتیگراد) و اجتماعات کربناته از نوع هتروزوئن بوده و شامل دو اجتماع دانهای (فورامل و فورآلگال) میباشد.