ارتباط آزمون غربالگری عملکرد حرکتی با ریسک فاکتورهای آسیب ‌زا و توانایی آن در پیش‌بینی آسیب ‌های ورزشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای آسیب ‌شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دانشیار گروه آسیب‌ شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم و ورزش، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد آسیب‌شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم و ورزش، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

4 دانشجوی کارشناسی ارشد آسیب‌شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم و ورزش، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

doi
10.22038/jpsr.2019.27275.1713
چکیده

هدف: هدف از مطالعه حاضر، بررسی رابطه بین آزمون غربالگری عملکرد حرکتی با ریسک فاکتورهای آسیب‌زای تعادل، انعطاف‌ پذیری، چابکی، توان، سرعت و همچنین توانایی پیش ‌بینی آسیب این آزمون در ورزشکاران مرد و زن دانشجو بود. روش بررسی: پنجاه‌ و پنج نفر از دانشجویان تربیت ‌بدنی و علوم ورزشی (32 مرد و 23 زن) با میانگین سن 0/91±19/22 سال و قد 8/56±170/05 سانتی ‌متر، به روش هدفمند جهت شرکت در این تحقیق انتخاب شدند. جهت ارزیابی کیفیت حرکات از آزمون غربالگری عملکرد حرکتی استفاده شد. از آزمون ‌های استاندارد؛ پرتاب توپ طبی، چابکی T، 45 متر سرعت، پرش عمودی، تعادل پویا و انعطاف ‌پذیری به ‌منظور سنجش ریسک فاکتورهای آسیب ‌زا استفاده شد. از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون لجستیک در سطح معناداری برای آنالیز داده‌ها مورد استفاده قرار گرفت. یافته‌ ها: نتایج تحقیق حاضر نشان داد، افرادی که نمره غربالگری عملکرد حرکتی کمتر از 14 داشتند، 4/12 برابر، بیشتر از افرادی که نمره آن ‌ها بالاتر از 14 است در معرض آسیب هستند (0/012=p). همچنین بین غربالگری عملکرد حرکتی با چابکی و سرعت ارتباط منفی و با پرش عمودی، تعادل پویای Y و انعطاف‌پذیری V-sit  ارتباط مثبت معناداری وجود دارد (05/0>p)، اما با پرتاب توپ طبی ارتباط معناداری وجود نداشت (0/05<p). با توجه به نمرات غربالگری عملکرد حرکتی، 67 درصد از آزمودنی ‌ها در معرض آسیب بودند. نتیجه‌گیری: با توجه به یافته ‌ها، آزمون غربالگری عملکرد حرکتی می ‌تواند به‌ عنوان ابزاری برای پیش‌ب ینی آسیب‌ های ورزشی و همچنین سنجش میزان آمادگی جسمانی ورزشکاران، قبل از شرکت در رشته‌ های ورزشی مورد استفاده قرار گیرد.