فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: با عنایت به اثرات مختلف مکمل ریبوز، هدف از این پژوهش بررسی تعیین اثر مصرف حاد ریبوز بر ظرفیت ضداکسایشی تام، پراکسیداسیون لیپیدی و گزانتین اکسیداز پس از فعالیت‌های شدید تکراری بود. مواد و روش‌ها: بدین منظور ١٠ نفر از کشتی‌گیران ‌ با میانگین سن (3±22سال) و شاخص توده‌ی بدن (3±23کیلوگرم بر مترمربع) با سابقه‌ی حداقل پنج سال شرکت در تمرینات منظم کشتی، به‌طور داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند. تحقیق به صورت دوسوکور و متقاطع انجام شد. پروتکل شامل ٤ مرحله با فاصله ١٥دقیقه استراحت فعال بود؛ هر مرحله نیز شامل ٣ آزمون وینگیت پا و ٣ آزمون وینگیت دست به صورت متناوب و با استراحت فعال یک دقیقه‌ای بین دو آزمون بود. آزمودنی‌ها در هر دو جلسه (مصرف ریبوز یا دارونما) یک ساعت قبل از انجام کلیه‌ی مراحل آزمون اولین نوبت مصرف مکمل ریبوز (١/.گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن) یا دارونما (طعم‌دهنده‌ی بی اثر) را مصرف کردند، همچنین نوبت دوم مصرف پس از مرحله‌ی دوم آزمون و سومین نوبت پس از پایان کل چهار مرحله فعالیت مصرف شد. نمونه خون قبل از مصرف اولین نوبت مکمل و پس از اتمام کل چهار مرحله آزمون و نیز پس از یک ساعت بازگشت به حالت اولیه از آزمودنی‌ها گرفته شد. یافته‌ها: نتایج تحقیق با استفاده از روش تحلیل واریانس مکرر (3×2) نشان داد، مصرف مکمل ریبوز موجب کاهش معنی‌دار غلظت مالون‌دی آلدئید پس از انجام فعالیت شد (001/0=p)؛ اما با توجه به نتایج مشاهده ‌شده، پاسخ ظرفیت ضداکسایشی تام (07/0=p) و گزانتین اکسیداز (71/0=p) به مصرف ریبوز مرتبط نبود. نتیجه‌گیری: به طور کلی به نظر می‌رسد که ریبوز احتمالاً با ورود در چرخه‌ی پنتوز فسفات و بازسازی ذخایر گلوتاتیون باعث جلوگیری از فشار اکسایشی ‌شود.