اثر تمرین هوازی همراه با رزوراترول بر شاخصهای التهابی و آنتیاکسیدانی هیپوکمپ موشهای مبتلا به آلزایمر
نویسندگان
1 گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران
2 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران
3 گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی ، آمل
doi
10.22124/jme.2024.26320.342چکیده
مقدمه: تا به امروز هیچ مراقبت یا درمان موثری برای بیماری آلزایمر (AD) وجود ندارد. افزایش فعالیت ورزشی منظم و رژیم غذایی حاوی پلیفنلها، رویکردهای غیردارویی موثری هستند که از پیشرفت بیماریهای عصبی جلوگیری میکنند. در این مطالعه، نشانگرهای التهاب و آنتیاکسیدانی پس از هشت هفته تمرین ورزشی (T)، درمان با رزوراترول (RSV) یا درمان ترکیبی در مدل موش AD مورد بررسی قرار گرفت. روشها: در این مطالعه تجربی، 34 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (وزن 07/9±17/223 گرم و سن هشت هفته) در پنج گروه نرمال (NO)، آلزایمر (AD)، آلزایمر-تمرین (ADT)، آلزایمر-رزوراترول (ADRSV) و آلزایمر-تمرین-رزوراترول (ADTRSV) قرار گرفتند. القای آلزایمر با استفاده از دو میکرولیتر آمیلوئید بتا انجام شد. گروههای مکمل، طی دوره مداخله روزانه 20 میلیگرم RSV (به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) را به صورت خوراکی دریافت کردند. برنامه تمرین هوازی شامل دویدن روی تردمیل با سرعت 18-6 متر در دقیقه، پنج روز هفته به مدت هشت هفته اجرا شد. شاخصهای آنتیاکسیدانی به روش فلوریمتری و اسپکتوفتومتری و بیان ژنها به روش RT-PCR اندازهگیری شد. یافتهها: القای AD باعث کاهش معنیداری در شاخصهای آنتی اکسیدانی (GPx، SOD و CAT) و افزایش MDA، NF-κB، TNF-α و IL-1β شد (0001/0=p). تمرین و RSV شاخصهای آنتیاکسیدانی را افزایش داده و میزان بیان عوامل التهابی را کاهش داد (p<0.05). همچنین افزایش معنیداری در میزان GPx و SOD در گروه ADTRSV نسبت به گروه ADT (به ترتیب 043/0p=، 041/0p=) و ADRSV (به ترتیب 026/0p=، 035/0p=) مشاهده شد. بیان NF-κB و TNF-α در گروه ADTRSV نسبت به گروه ADT (به ترتیب 040/0p= و 041/0p=) و ADRSV (044/0p= و 034/0p=) کاهش معنیداری داشت. نتیجه گیری: فعالیت ورزشی هوازی و رزوراترول میتواند استراتژی درمانی خوب برای جلوگیری از پیشرفت بیماری AD از طریق کاهش التهاب و فشار اکسایشی باشد.