تاثیر هشت هفته تمرین هوازی تناوبی با شدت بالا بر سطوح پروتئین ها SERCA2 و Akt کاردیومیوسیت موش های صحرایی مبتلا به دیابت نوع 2

نویسندگان

1 دانشیار گروه فیزیولوژ ی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

2 دانشیار گروه فیزیولوژ ی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

3 استادیار گروه فیزیولوژ ی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

4 دانشیار گروه فیزیولوژ ی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

doi
10.22124/jme.2024.27067.354
چکیده

مقدمه: هدف ‌از پژوهش حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمرین‌ تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر سطوح پروتئین‌هایSERCA2a   و Akt بافت قلب موش‌های صحرایی مبتلا به دیابت نوع دو بود. روش شناسی: در مطالعه حاضر 40 سر موش صحرایی نر با سن 8 هفته و میانگین وزن 220-200گرم، به چهار گروه 1-کنترل سالم؛ 2-کنترل دیابت؛ 3-گروه سالم تمرین و 4-گروه تمرین دیابت تقسیم شدند. پس از هشت هفته رژیم غذایی پر چرب و سپس القاء دیابت با STZ (یک دوزmg/kg ۳۵)، برنامه تمرین را به مدت ۸هفته و 5جلسه در هفته انجام دادند. 48ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین، بافت قلب استخراج و بررسی سطوح پروتئین‌ها با استفاده از روش وسترن‌بلات انجام گرفت. برای تحلیل داده­ها پس از انجام آزمون آنوای دو‌راهه برای بررسی اثر تعاملی دیابت و تمرین، از آزمون آنوای یک‌طرفه و همچنین آزمون تعقیبی توکی برای بررسی تغییرات بین گروه‌ها استفاده شد. سطح معناداری 05/0>P در نظر گرفته شد. از نرم افزار SPSS نسخه 25 برای تجزیه و تحلیل داده­ها استفاده شد. یافته­ها: بیان پروتئین SERCA2a و Akt به طور معناداری در بافت قلب موش‌های دیابتی در مقایسه با موش­های سالم کمتر شد(P<0.0001). هشت هفته تمرین بیان پروتئین SERCA2a و Akt را در گروه‌های دیابتی و سالم به طور معناداری نسبت به گروه‌های کنترل بیشتر کرد. نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش به طور کلی نشان داد که تمرینات HIIT احتمالاً می­تواند تغییرات نامطلوب ناشی از دیابت را در بیان این پروتئین‌ها تعدیل کند و به عنوان یک راهبرد غیردارویی امیدوارکننده باشد.

کلیدواژه‌ها