بازسازی محیط رسوبی و نوسانات نسبی سطح آب دریا در نهشتههای کرتاسه ـ پالئوسن، البرز مرکزی، شمال ایران
نویسندگان
1 دانشگاه زنجان
2 زنجان
3 شرکت نفت
4 زنجان
doi
10.22067/sed.facies.v12i2.80544چکیده
نهشتههای کرتاسه ـ پالئوسن که در پهنه شمالی ـ مرکزی البرز رخنمون گستردهای دارند، در 45 کیلومتری جنوب ساری از سنگ آهکها و ماسهسنگها به همراه سیلت سنگها و تبخیریها تشکیل شدهاند. ضخامت این توالی در این ناحیه 235 متر است. به منظور بازسازی محیط رسوبی و نوسانات نسبی سطح آب دریا در زمان نهشته شدن این رسوبات، تعداد 70 نمونه سنگی به روش سیستماتیک برداشت شد. مرز کرتاسه ـ پالئوسن در این برش با استفاده از مطالعات دیرینهشناسی روزنداران و پالینومورفها تعیین گردید. همچنین به منظور بازسازی نوسانات نسبی سطح آب دریا و محیط رسوبگذاری، مطالعات آماری پالینومورفهای حاضر در این توالیها انجام شد. بر مبنای مطالعات فسیل شناسی روزنداران و پالینومورفها و با شناسایی Tricolpites phillipsii پولن شاخص مرز کرتاسه ـ پالئوسن، همچنین با حضور گونه داینوفلاژله Palaeopridinium cretaceoum که گستره سنی آن تا انتهای کامپانین میباشد و نیز وجود روزندار Elphidiella multiscissurata که گستره سنی آن مربوط به ماستریشتین میباشد، سن مجموعه توالیهای مورد مطالعه از کامپانین تا ابتدای پالئوسن تعیین گردید. با توجه به ظهور Tricolpites phillipsii، مرز کرتاسه ـ پالئوسن در افق 133 متری از قاعده این برش قرار دارد. مطالعات آماری بر روی شاخصهای پالینولوژی و ترسیم نمودار نوسانات نسبی سطح آب دریا بر مبنای آنها نشان داد که در مرز کرتاسه ـ پالئوسن افت نسبی سطح آب رخ داده است، به نحوی که این پدیده با نمودار جهانی سطح آب دریا و نمودار فراوانی نسبی داینوسیستها در مقیاس جهانی کاملاً منطبق میباشد. این موضوع مؤید ارتباط حوضه رسوبی البرز با آبهای آزاد اقیانوسی و تأثیر ائوستازی بر حوضه رسوبی مورد مطالعه در زمان کرتاسه ـ پالئوسن میباشد. همچنین بر اساس مطالعات رخسارههای رسوبی و پراکندگی دادههای پالینولوژیکی بر روی نمودارهای سهتایی پالینوفاسیس، محیط رسوبی نزدیک به ساحل در یک سیستم رمپ کربناته برای این توالیها پیشنهاد میشود.