ارتباط بین نمرات ترکیبی غربالگری حرکت عملکردی و استقامت عضلات ثبات دهنده مرکزی در تکواندوکاران

نویسندگان

1 استادیار گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.

2 استادیار گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.

doi
10.22038/jpsr.2018.23669.1622
چکیده

هدف: آزمون­ های غربالگری حرکت اطلاعات مفیدی در خصوص حرکت و ثبات در زنجیره حرکتی فراهم می ­کند. ناحیه مرکزی بدن به ­عنوان پایه و اساس زنجیره حرکتی مسئولیت تسهیل انتقال نیروها و گشتاورها را به ­عهده دارد. تحقیق حاضر به بررسی ارتباط بین نمرات ترکیبی غربالگری حرکت عملکردی و استقامت عضلات ثبات دهنده مرکزی در تکواندوکاران می پردازد. روش بررسی: تحقیق حاضر از نوع تحقیقات مقطعی است. 55 پسر تکواندوکار به صورت تصادفی و با توجه به معیارهای تحقیق به عنوان آزمودنی در تحقیق شرکت کردند.برای ارزیابی استقامت عضلات دهنده ناحیه مرکزی بدن از آزمون­ های مک گیل استفاده شد. برای ارزیابی عملکرد حرکتی آزمودنی­ها از مجموعه آزمون ­های غربالگری حرکت عملکردی استفاده شد. نرمال بودن توزیع داده ­ها با استفاده از آزمون شاپیرویلک ارزیابی شد. از آزمون رگرسیون خطی برای تحلیل داده ­ها استفاده شد (0/05≥p). یافته ­ها: از بین متغیرهای تحقیق تنها بین استقامت عضلات خم کننده جانبی سمت راست و نمرات غربالگری حرکت عملکردی ارتباط معنا­دار مشاهده شد (0/05≥p). ارتباط بین استقامت عضلات خم کننده و باز کننده تنه با  نمرات  غربالگری حرکت عملکردی  معنادار نبود. نتیجه ­گیری: نتایج تحقیق نشان داد مدل رگرسیونی در پیش ­بینی نمرات غربالگری حرکت عملکردی یک مدل ضعیف بود. به عبارت دیگر مدل رگرسیونی تنها توانسته بود 36 درصد واریانس نمرات غربالگری حرکت عملکردی را پیش ­بینی کند. اگرچه استقامت عضلات ثبات دهنده مرکزی برای عملکرد حرکتی مهم است اما احتمال می­رود عوامل دیگری غیر از ثبات مرکزی در سطوح بالای ورزشی برای پیش بینی آسیب نقش مهم­ تری داشته باشند.