تأثیر واحدهای رسوبی در ترکیب و کیفیّت آب: مثالی از حوضه آبریز کارده، شمال شرق مشهد، ایران
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد
2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد
3 دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد
doi
10.22067/sed.facies.v12i1.67331چکیده
کارده یکی از مهمترین حوضههای آبریز در استان خراسان رضوی است که در شمال شرق شهرستان مشهد قرار دارد و تأمین کننده قسمتی از آب شرب و کشاورزی منطقه محسوب میگردد. بخش عمده منطقه توسط سازندهای کربناته مزدوران و سیلیسی آواری شوریجه و بخش کمتر توسط رسوبات نئوژن و عهد حاضر پوشیده شده است. هدف اصلی این پژوهش، مطالعه کیفیّت آبهای سطحی و تأثیر سنگ شناسی منطقه بر آن است. بر اساس آنالیزهای نمونههای سنگی واحدهای کربناته، سیلیسی آواری و تبخیری، منشأ احتمالی افزایش غلظت کاتیونهای کلسیم، منیزیم، آهن، سدیم، آلومینیم و همچنین آنیونهای سولفات و بیکربنات محسوب میگردند. بر اساس نتایج حاصل از مطالعات انجام شده و مطابقت آنها با استاندارهای بهداشت جهانی و ایران و استفاده از نمودارهای شولر، ویلکاکس و پاپیر، وجود مقدار یونهای کلسیم، منیزیم، سدیم، پتاسیم، کلر و سولفات و همچنین میزان اسیدیته، مواد جامد محلول در آب و سختی کل، سبب گردیده که آب حوضه آبریز کارده به دلیل خورندگی و رسوبگذار بودن جهت مصارف صنعتی مناسب نباشد. همچنین برخی نمونههای آبی، گرچه از نظر وجود کاتیونهای سدیم و منیزیم و آنیون سولفات خوب تا قابل قبول بوده، اما به دلیل وجود TDS و TH بالا از نظر شرب انسانی نامناسب هستند. از سویی، عمده آبهای حوضه آبریز کارده دارای کیفیّت خوبی بوده و به طور عمده سولفات و کلسیم یونهای غالب محسوب میگردند. لذا نوع آب به طور عمده سولفاته کلسیک است. در نهایت عمده نمونههای آب حوضه آبریز کارده در کلاس C2S1 طبقهبندی شده که جهت استفاده کشاورزی مناسب هستند.