فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: یکی از عوارض یائسگی که در کاهش کیفیـت زنــدگی نقش مهمی دارد کاهش تودة  بدون چربی بدن می باشد. هدف از این مطالعه  بررسی تاثیر  12 هفته ویبریشن کل بدن بر سطوح سرمی فولیستاتین و مایواستاتین در زنان یائسه بود. روش پژوهش: در این مطالعه نیمه­تجربی 20 زن یائسه با کم کاری تیروئید 46 تا 57 ساله شهرستان خرم آباد انتخاب و به دو گروه 10 نفره: کنترل(C)  و تمرین ویبریشن کل بدن(V) ، تقسیم شدند. گروهV ، تمرینات را به مدت 12 هفته و سه بار در هفته، با فرکانس 30 تا 50 هرتز،  با دامنه یک تا دو میلی­متر با اعمال 20 تا 30 دقیقه ویبریشن 5 تا 15 دقیقه تمرین اندام فوقانی و تحتانی را انجام دادند. ۴۸ ساعت پیش و پس از برنامه تمرینی؛ نمونه گیری خونی و شاخص­های تن سنجی اندازه گیری شد. برای اندازه­گیری  سطوح سرمی فولیستاتین و مایواستاتین از روش الایزا استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون های t مستقل و کوواریانس در سطح معناداری 05/0 >p تجزیه ‌و تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد 12 هفته تمرین ویبریشن کل بدن باعث کاهش معناداری در میزان درصد چربی بدن (041/0P=)، شاخص توده بدن (044/0P=) و وزن (047/0P=) همچنین افزایش معنادار سطوح سرمی فولیستاتین (001/0P=) و کاهش مایواستاتین سرم (018/0P=) شد. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد تمرین ویبریشن کل بدن موجب افزایش سطوح سرمی فولیستاتین و کاهش مایواستاتین در زنان یائسه می شود و این تغییرات مثبت ممکن است در بهبود توده بدون چربی زنان یائسه نقش مهمی ایفا کند.