فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: هدف از این مطالعه بررسی تاثیر دو روش تمرین مقاومتی 7/3 و کلاسترست (CS) بر قدرت، ترکیب بدنی و عملکرد ورزشی بسکتبالیست‌های زن بود. روش کار: 21 زن بسکتبالیست (سن: 8/3±23/22سال؛ قد: 78/6±94/165؛ وزن:50/9±30/63کیلوگرم) بدون سابقه تمرینی در 6 ماه گذشته به طور تصادفی در سه گروه 7/3، CS و کنترل تقسیم شدند. گروه­های تجربی برنامه تمرین مقاومتی، را برای هشت هفته/3روز انجام دادند. ارزیابی­های پیش و پس از دوره­ی تمرین شامل اندازه­گیری ترکیب­بدنی؛ ارزیابی حداکثر قدرت و سنجش عملکرد ورزشی با آزمون­های توان بی­هوازی (RAST)، تکرار دو سرعت (RSA)، 10متر سرعت، چابکی (T-test)، پرش­CMJ و SJ بود. برای تعیین تفاوت معنا­داری بین گروه­ها، از روش Mixed model ANOVA 2 × 3 استفاده شد. یافته‌ها: قدرت پایین­تنه و بالاتنه گروه 7/3، افزایش معناداری نسبت به پیش­آزمون و گروه کنترل و در پرس­سینه و پرس­پا نسبت به گروه CS نشان داد. گروه CS در قدرت پایین­تنه افزایش معناداری داشت. هر دو گروه تجربی بهبود معناداری در CMJ و زمان T-test و 10متر سرعت نسبت به پیش­آزمون و گروه کنترل نشان دادند. در SJ افزایش معنادار به نفع گروه 7/3 نسبت به پیش­آزمون، گروه CS و کنترل بود و همچنین افزایش معنادار در SJ در مقایسه درون گروهی CS مشاهده شد. هیچ پروتکلی برRAST ، RSA و ترکیب­بدن تأثیر معنادار نداشت. نتیجه‌گیری: با توجه به زمان کمتر برای صرف در هر جلسه و شدت پایین­تر تمرین و بنابراین احتمال آسیب کمتر، پروتکل 7/3 یک روش تمرین بدنسازی کارآمد برای افزایش حداکثر قدرت، سرعت، چابکی و پرش زنان بسکتبالیست است.