کارآیی فنآوری تعیین ژنوتیپ از طریق توالییابی و مقایسه آن با آرایهی چندشکلی تکنوکلئوتیدی در یک جمعیت مرغ نسل دو
نویسندگان
1 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
4 دانشجوی دکتری گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
5 گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس تهران ایران
6 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.22059/ijas.2024.372827.653999چکیده
پژوهشگران حوزه ژنوم در بخش طیور انواع گستردهای از فناوریها را برای جمعآوری اطلاعات ژنتیکی در اختیار دارند. این فناوریها که عبارت از آرایههای چندشکلی تکنوکلئوتیدی مرغ و تعیین ژنوتیپ مبتنی بر توالییابی هستند، بسته به اهداف مطالعه میتواند استفادههای مختلفی داشته باشند. هدف از مطالعه حاضر، مقایسهی نتایج حاصل از توالییابی یک جمعیت F2 حاصل از تلاقی دو طرفه پرندههای بومی ارومیه و یک لاین تجاری گوشتی آرین با استفاده از فنآوریهای توالییابی و آرایه K60 بود. در فنآوری توالییابی، 882918 نشانگر شناسایی شد که 815613 آنها (40/92 درصد) مربوط به کروموزومهای 1 تا 28 بودند. در این فنآوری، کروموزوم 1 بیشترین و کروموزوم W کمترین تعداد نشانگر را داشتند. در فنآوری آرایه، تعداد 51347 نشانگر بر روی کروموزومهای 1 تا 28 پراکنده بودند و کروموزوم 1 بیشترین و کروموزوم 16 کمترین تعداد نشانگر را نشان داد. دادههای حاصل از فنآوری توالییابی، تعداد نشانگر و بلوکهای هاپلوتایپی بیشتری نسبت به آرایهی 60 کیلوبازی شناسایی کرد. میزان عدم تعادل پیوستگی در فواصل فیزیکی 10 کیلوباز، 100 کیلوباز و 1000 کیلوباز در فنآوری توالییابی نسبت به آرایهی 60 کیلوباز کمتر بود. تنوع زیاد نشانگرها در دادههای ژنوتیپکردن از طریق توالییابی موجب شد ساختارهای جمعیتی و خویشاوندی یکنواختی ایجاد شود. همچنین، علاوه بر عملکرد بالا در شناسایی نشانگرها، فنآوری ژنوتیپ کردن از طریق توالییابی، هزینههای تعیین ژنوتیپ بهازای هر نمونه را نیز کاهش داد، بنابراین، به نظر میرسد استفاده از فنآوری ژنوتیپ کردن از طریق توالییابی بتواند جایگزین مناسبی برای فنآوری آرایهی K60 در مطالعات پویش ژنوم در جمعیتهای مرغ شود.