فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: هدف از تحقیق حاضر مقایسه اثر دو شیوه تمرینات مقاومتی به شکل سنتی و تمرینات تعلیقی- مقاومتی بر سطوح سرمی شاخص­های آسیب عضلانی و عملکرد حرکتی کشتی­گیران جوان می­باشد. روش کار: تعداد 30 نفر از کشتی­گیران جوان انتخاب و به صورت تصادفی به 3 گروه کنترل، تمرینات مقاومتی سنتی و تمرینات تعلیقی-مقاومتی تقسیم شدند. سطوح سرمی کراتین کیناز و لاکتات دهیدروژناز به روش خونگیری ناشتایی مورد بررسی قرار گرفت. قدرت عضلانی، سرعت، توان و چابکی نیز به ترتیب بوسیله آزمون­های یک تکرار بیشینه در حرکت پرس سینه، آزمون 15 یارد سرعت، پرش سارجنت و T، مورد ارزیابی قرار گرفت. سپس هر یک از گروه­های تمرینی به مدت 12 هفته، 3 جلسه در هفته و هر جلسه تمرینی به مدت 30-45 دقیقه تمرینات مربوط به خود را انجام دادند. در پایان 12 هفته تمرینات، مرحله پس آزمون انجام شد. جهت تجزیه و تحلیل آماری یافته­های تحقیق از روش­های آماری تحلیل واریانس یک­راهه و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. یافته‌ها: نتایج آزمون تحلیل واریانس یک­راهه و تعقیبی بونفرونی نشان داد که در مرحله پس­آزمون بین میانگین تمامی متغیرهای مورد بررسی، در گروه مقاومتی سنتی با تعلیقی- مقاومتی تفاوت معنی­داری وجود ندارد(000/1=p)؛ اما بین میانگین متغیرهای مورد بررسی، در گروه کنترل با دو گروه تمرینی در مرحله پس­آزمون تفاوت معنی­داری وجود دارد(05/0p≤). نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج تحقیق حاضر، هر دو شیوه تمرینات مقاومتی سنتی و تمرینات تعلیقی-مقاومتی می­تواند به عنوان رویکردی جهت بهبود عملکرد حرکتی کشتی­گیران جوان و همچنین کاهش سطوح شاخص­های آسیب عضلانی مورد استفاده قرار گیرد.