فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر سطوح سرمی برخی نشانگرهای پیش­اگهی اختلال قلب در پاسخ به تعامل یک دوره تمرین هوازی و مصرف عصاره چای سبز در مردان مبتلا به دیابت نوع 2 انجام شد. روش کار: 32 مرد مبتلا به دیابت نوع 2 با میانگین سن 9/10 ± 50 سال، در قالب چهار گروه هشت نفر، 1)چای سبز (GT)، 2)چای سبز+ تمرین هوازی (GT+AT)، 3)دارونما (PL) و 4)دارونما + تمرین هوازی (Pl+AT)، بمدت هشت هفته، پروتکل تمرین هوازی را بمدت 60 دقیقه با شدت 65-55% MHR دویدن بر روی تردمیل انجام دادند و عصاره چای سبز را روزانه به مقدار 800 میلی­گرم چای سبز مصرف نمودند. نشانگر­های قلبی شامل GDF-15 و NT-proBNP از طریق خونگیری دو مرحله­ای پیش آزمون و پس­آزمون ارزیابی گردید. تحلیل یافته­ها با استفاده از آزمون انووآ با اندازه­گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی انجام شد. یافته‌ها: یافته­ها نشان داد که سطوح سرمی نشانگرهای GDF-15 و NT-proBNP در پس آزمون نسبت به پیش آزمون در هر سه گروه GT، GT+AT و Pl+AT کاهش معناداری داشت (000/0>p) که بیشترین کاهش در گروه GT+AT نسبت به گروه­های GT و Pl+AT مشاهده شد (000/0>p). نتایج همچنین نشان داد که شاخص HOMA-IR در هر سه گروه GT، GT+AT و Pl+AT در پس­آزمون نسبت به پیش­آزمون کاهش معنادار داشت (000/0>p). نتیجه‌گیری: در مجموع می­توان گفت که تمرین هوازی، چای سبز و یا تعامل هر دو باعث کاهش معنادار سطوح بیومارکرهای قلبی می­گردد که این با بهبود شاخص­های آنتروپومتریکی و بهبود متابولیسم گلوکز در مردان مبتلا به دیابت نوع 2 همراه بود.