تدوین الگوی کیفیت حسابرسی در بخش عمومی (مطالعه موردی در دیوان محاسبات کشور)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حسابداری، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران

2 استاد، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده مدیریت و اقتصاد، تهران، ایران.

3 گروه حسابداری، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران

4 استادیار گروه حسابداری دانشگاه الزهرا، تهران، ایران

doi
10.30473/gaa.2022.57217.1446
چکیده

هدف تحقیق حاضر، گسترش و بسط مفهومی عوامل مؤثر بر کیفیت حسابرسی در بخش عمومی است. در این پژوهش از روش تحقیق آمیخته اکتشافی استفاده شده است. در بخش کیفی با استفاده از روش نظریه‌پردازی داده بنیادو اخذ 38 مصاحبه از نمونه آماری تحقیق که به روش گلوله برفی انتخاب گردیده‌اند نسبت به شناسایی عوامل موثر بر کیفت حسابرسی طی سال 1398 اقدام و در نهایت با بهره‌مندی از نرم‌افزار MAXQDA20 مدل پارادایمی کیفیت حسابرسی ارائه‌و سپس در روش کمی با استفاده از توزیع 110پرسشنامه طراحی شده از مفاهیم استخراج شده از مصاحبه‌ها اقدام به سنجش میزان اثرگذاری هر یک از سازه در مدل کیفیت حسابرسی با استفاده از نرم‌افزار SMARTPLS3 شده و میزان تأثیرگذاری آنها در الگوی مزبور ارائه شده است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد 191 سازه فرعی و 55 سازه اصلی در 7 مقوله الگوی کیفیت حسابرسی در بخش عمومی را تشکیل می‌دهد که مهمترین آنها در بعد عرضه‌کنندگان کیفیت انتصابها، الزامات در رسیدگی و مطلوبیت امکانات و در بعد تقاضاکنندگان گزارش‌های حسابرسی کیفیت دانش ذینفعان، درخواست نظرات تخصصی و کیفیت تجربه ذینفعان و در بعد تهیه‌کنندگان اطلاعات در بخش عمومی کیفیت دانش ارائه‌دهندگان اطلاعات را می‌توان نام برد. ایجاد کیفیت حسابرسی از طریق بررسی عرضه‌کنندگان و تقاضاکنندگان حسابرسی حاصل می گردد و نقش تأثیرگذار تهیه‌کنندگان اطلاعات مالی به‌عنوان اولین ورودی این سیستم حائز اهمیت می‌باشد. از طرفی با توجه به محدودیت‌های ذاتی هر یک از کنشگران مذکور درگیر در ایجاد کیفیت حسابرسی، می‌توان عنوان نمود، کیفیت حسابرسی دامنه اشتراکی مطلوبیت کنشگران درگیر در مسئله کیفیت حسابرسی می‌باشد.