مقایسه تجزیه پذیری شکمبه ای ماده خشک و پروتئین خام علف پشمکی با علوفه یونجه، شبدر سفید و شبدی قرمز با روش کیسه های نایلونی

نویسندگان

1 گروه بهداشت و کنترل مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شبستر، شبستر، ایران

2 گروه بهداشت و کنترل مواد غذایی, دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران, تهران, ایران

doi
10.22059/ijas.2023.345269.653894
چکیده

جهت انجام این آزمایش به روش کیسه های نایلونی با 4 تیمار (علف پشمکی، یونجه، شبدر سفید و قرمز) و 3 تکرار انجام شد. از هر گونه ۱۰ گیاه  برای اندازه گیری  به آزمایشگاه منتقل شدند. از نرم افزار آماری SAS استفاده گردید. میانگین داده‌ها به وسیله آزمون  دانکن در سطح معنی‌دار پنج درصد آماری مقایسه شدند. نتایج نشان داد که تجزیه پذیری ماده خشک علف پشمکی با یونجه و شبدر سفید و قرمز در تمامی ساعات به جز 96 ساعت پس از تجزیه پذیری با یونجه دارای تفاوت معنی دار است. اما در مورد تجزیه پذیری پروتئین خام در طی ساعات تجزیه پذیری علف پشمکی تا 16ساعت بعد از تجزیه پذیری دارای تفاوت چشمگیری با سایر تیمارها نیست اما با افزایش ساعت تجزیه پذیری دارای تفاوت معنادار می گردد (05/0P<). بخش کند تجزیه‌شونده پروتئین b و پتانسیل تجزیه‌پذیری a+b، در بین تیمارهای آزمایشی دارای تفاوت معنی‌داری می‌باشند، اما نرخ تجزیه‌پذیری c در بین تیمارهای آزمایشی دارای تفاوت معنی‌داری نمی‌باشد (05/0P<). بخش کند تجزیه‌شونده، یونجه دارای تفاوت معنی‌داری با علف پشمکی می‌باشد. نرخ تجزیه‌پذیری علف پشمکی با کلیه تیمارها دارای تفاوت معنی‌داری می‌باشد (05/0P<). در نرخ عبور 2 درصد، تفاوت مربوط به تیمار یونجه با شبدر سفید و شبدر قرمز می‌باشد، اما علف پشمکی تفاوتی با سایر تیمارها ندارد. در نرخ عبور 5 درصد و 8 درصد، تفاوت مربوط به تیمار یونجه با سایر تیمارهاست. در سرعت‌های عبور مختلف، تجزیه‌پذیری مؤثر ماده خشک در علف پشمکی دارای تفاوت معنی‌داری با کلیه تیمارهای آزمایشی می‌باشد (05/0P<). در نتیجه استفاده از گیاه علف پشمکی به عنوان یک علوفه ی جایگزین برای یونجه و شبدر قابل استفاده در خوراک و جیره ی دام های بزرگ مانند گاو های شیری می باشد.